پودر فلفل سفید

فلفل سفید از همان گیاه فلفل سیاه (Piper nigrum) به دست می‌آید؛ با این تفاوت که دانه‌ها پس از رسیدن کامل برداشت می‌شوند، پوست بیرونی‌شان با خیساندن یا روش‌های مکانیکی جدا می‌شود و مغز سفیدرنگ درون آن‌ها آسیاب می‌گردد. بیشترین تولید تجاری آن از اندونزی، ویتنام و برزیل تأمین می‌شود.

پروفایل طعمی فلفل سفید در مقایسه با فلفل سیاه تیزتر و کمتر گیاهی است؛ گرمای آن دیرتر احساس می‌شود اما ماندگاری بیشتری روی کام دارد. به‌طور سنتی گفته می‌شود که فلفل سفید خاصیت گرم‌کنندگی دارد و در طب سنتی ایرانی به‌عنوان ادویه‌ای با طبع گرم و خشک شناخته شده است. ترکیب فعال اصلی آن پیپرین است که به تند بودن آن مربوط می‌شود و گفته می‌شود جذب برخی مواد مغذی را در بدن تسهیل می‌کند؛ اما هرگونه استفاده درمانی باید با نظر متخصص باشد.

فلفل سفید در آشپزی ایرانی جایگاه ویژه‌ای دارد؛ به‌ویژه در غذاهایی که رنگ روشن ظاهرشان اهمیت دارد، مانند خوراک‌ها و سینهٔ مرغ، کتلت، کوکو، انواع پلوهای سفید و خوراک‌های لطیفی که نباید رنگشان تیره شود. در آشپزی اروپایی برای سس بشامل، سوپ‌های خامه‌ای، پوره سیب‌زمینی و غذاهای دریایی بسیار متداول است.

نکته کلیدی در استفاده این است که فلفل سفید را نزدیک به پایان پخت اضافه کنید تا عطرش حفظ شود؛ حرارت طولانی باعث از دست رفتن بوی آن می‌شود. ترکیب آن با جوز هندی و دارچین در مارینادهای مرغ نتیجه فوق‌العاده‌ای دارد.

برای نگهداری، پودر فلفل سفید را در ظرف شیشه‌ای یا فلزی دربسته، دور از رطوبت، نور مستقیم و منابع حرارتی نگه دارید. دمای محیط خنک آن را تا یک سال در بهترین حالت حفظ می‌کند. از نگهداری کنار اجاق گاز پرهیز کنید.