ارسال رایگان برای سفارش‌های بالای ۱٫۵ میلیون تومان
آموزش کامل آش گزنه با گزنهی کوهی، حبوبات و سبزی؛ راز طعم دلنشین، عطر نعناع و زردچوبه تازه. دستور گام‌به‌گام آش سنتی و پرخاصیت با نکات سرآشپز.
هرچه برای «آش گزنه» لازم دارید، با یک ضربه در سبد. تیک هرکدام را که نمی‌خواهید بردارید.
آش گزنه یکی از کهن‌ترین و پرخاصیت‌ترین آش‌های ایرانی است؛ آشی سنتی که در آن گزنه، گیاهی کوهی و خودرو با خواص دارویی فراوان، نقش اصلی را بازی می‌کند. این آش که در مناطق کوهستانی و روستایی ایران، به‌ویژه در نواحی شمال و غرب، قدمتی دیرینه دارد، نه‌تنها طعمی دلنشین و خاص دارد، بلکه به‌عنوان غذایی شفابخش و تقویت‌کننده نیز شناخته می‌شود. عطر سبزِ گزنه در ترکیب با حبوبات و ادویه‌های معطر، آشی پدید می‌آورد که هم سفره را گرم می‌کند و هم بدن را تقویت.
راز یک آش گزنهی بی‌نقص، در آماده‌سازی درست گزنه و تازگی ادویه‌ها نهفته است. عطر گرم زردچوبه، گرمای فلفل سیاه و طراوت نعنا داغ است که این آش روستایی را به تجربه‌ای دلنشین و خاطره‌انگیز بدل می‌کند. در این راهنمای جامع، قدم‌به‌قدم یاد می‌گیرید چطور این آش سنتی و پرخاصیت را با طعمی اصیل در خانه‌ی خود بپزید.
گزنه گیاهی است که از دوران باستان به‌دلیل خواص دارویی‌اش شناخته شده و در طب سنتی ایران و بسیاری از فرهنگ‌های دیگر جایگاهی ویژه داشته است. این گیاه کوهی که در طبیعت به‌صورت خودرو می‌روید، در گذشته توسط روستاییان و مردم مناطق کوهستانی جمع‌آوری و در غذاها استفاده می‌شد. آش گزنه یکی از راه‌های هوشمندانه‌ی استفاده از این گیاه پرخاصیت بوده است؛ غذایی که هم خوش‌طعم است و هم سرشار از مواد مغذی. برای آشنایی بیشتر با این گیاه می‌توانید به مدخل گزنه در ویکی‌پدیا سری بزنید.
آنچه آش گزنه را متمایز می‌کند، طعم خاص و کمی خاکیِ گزنه است که با عطر ادویه‌ها و سبزیجات دیگر به تعادلی دلنشین می‌رسد. این آش از دیرباز به‌عنوان غذایی فصلی و به‌ویژه بهاری، زمانی که گزنهی تازه فراوان است، تهیه می‌شده است.
برای تهیه‌ی آش گزنه برای ۴ تا ۶ نفر به مواد زیر نیاز دارید:
پایه‌ی عطر این آش را زردچوبه می‌سازد؛ ادویه‌ای که هم رنگ گرم و طلایی به آش می‌بخشد و هم بوی خامِ حبوبات را می‌گیرد. اگر زردچوبه‌ی شما کهنه و کم‌رنگ باشد، آش بی‌روح و کدر می‌شود. به همین دلیل استفاده از زردچوبه‌ی اعلا و تازه آسیاب‌شده، کلید رسیدن به طعم اصیل است.
گزنهی تازه را با دقت و حتماً با دستکش پاک کنید، زیرا برگ‌های تازه‌ی آن دارای کرک‌های گزنده هستند. پس از شستن، گزنه را کمی آب‌پز یا بخارپز کنید؛ با پختن، خاصیت گزندگی آن کاملاً از بین می‌رود و قابل خوردن می‌شود. سپس آن را خرد کنید. اگر از گزنهی خشک استفاده می‌کنید، آن را کمی در آب گرم خیس کنید. این مرحله‌ی آماده‌سازی، مهم‌ترین گام در پخت ایمن آش گزنه است.
حبوبات سفت مانند نخود و لوبیا قرمز را که خیسانده‌اید، در آب فراوان بپزید تا نرم شوند. برنج یا گندم را نیز اضافه کنید. عدس را دیرتر اضافه کنید چون زودتر می‌پزد و نباید له شود. پخت کامل حبوبات، پایه‌ی قوام و سیرکنندگی آش است و باید پیش از افزودن سبزیجات انجام شود.
یک عدد پیاز را خرد کرده و در روغن تفت دهید تا طلایی شود. سپس زردچوبه را اضافه کنید و کمی تفت دهید تا خامی‌اش گرفته شود و عطرش آزاد شود. این پیاز داغِ معطر، پایه‌ی طعم آش را می‌سازد و به آن عمق می‌بخشد. تفت‌دادن درست زردچوبه با پیاز، راز رنگ گرم و اشتهاآور آش است.
گزنهی آماده‌شده و سبزی آش خردشده را به قابلمه‌ی حبوبات اضافه کنید. اجازه دهید همه با هم بپزند تا عطر گزنه و سبزی با حبوبات یکی شود. هرچه آش بیشتر بجوشد، طعمش جاافتاده‌تر و رنگش گرم‌تر می‌شود. آش گزنه باید با حرارت ملایم و در زمان کافی بپزد تا طعم خاص گزنه به‌خوبی در آن پخش شود.
در نیم‌ساعت پایانی، نمک و فلفل سیاه را اضافه کنید. افزودن نمک در انتها باعث می‌شود حبوبات نرم بمانند. کمی فلفل سیاهِ تازه‌آسیاب، گرمای دلنشینی به آش می‌بخشد که با طعم خاکی گزنه به‌خوبی هماهنگ می‌شود و آن را متعادل می‌کند. غلظت آش را با افزودن آب جوش تنظیم کنید.
راز نهایی این آش، نعنا داغ و پیاز داغ معطر است. یک عدد پیاز را نگینی خرد کرده و در روغن سرخ کنید تا طلایی و ترد شود. سپس در روغن داغ کم، نعناع خشک را به‌سرعت تفت دهید تا عطرش بلند شود؛ مراقب باشید نعنا نسوزد چون تلخ می‌شود. این نعنا داغِ معطر، روح آش گزنه است و کیفیت نعناع خشک در آن نقشی تعیین‌کننده دارد.
آش گزنه در مناطق مختلف ایران با تفاوت‌هایی پخته می‌شود. در برخی مناطق، این آش را با کشک غنی‌تر می‌کنند تا طعمی پرمایه‌تر پیدا کند. در نسخه‌های دیگر، گوشت یا گردن گوسفند به آش اضافه می‌شود تا قوی‌تر شود. نسخه‌ی کاملاً گیاهی این آش نیز بسیار رایج است و به‌دلیل پروتئین حبوبات، حتی بدون گوشت هم مقوی است. مقدار گزنه نیز به سلیقه بستگی دارد؛ برخی آش را با گزنهی فراوان و طعم غالب تهیه می‌کنند و برخی آن را با سبزی‌های دیگر متعادل می‌کنند.
اگر به آش‌های سنتی و پرخاصیت ایرانی علاقه دارید، حتماً سری به مقاله‌ی طرز تهیه آش رشته اصیل و طرز تهیه آش ترخینه بزنید که هم‌خانواده‌ی این آش هستند و نکات مشترک فراوانی دارند.
آش گزنه فراتر از یک غذای خوش‌طعم، یکی از مقوی‌ترین و شفابخش‌ترین آش‌های ایرانی است:
رایج‌ترین اشتباه در پخت آش گزنه، آماده‌سازی نادرست گزنهی تازه است؛ گزنه باید حتماً با دستکش پاک و سپس پخته شود تا خاصیت گزندگی‌اش از بین برود. اشتباه دوم، ته‌گرفتن آش است؛ این آش غلیظ باید گاهی هم زده شود و حرارت ملایم باشد. سومین خطا، سوزاندن نعنا داغ است که آش را تلخ می‌کند؛ نعنا را در روغن نه‌چندان داغ و فقط چند ثانیه تفت دهید. در نهایت، استفاده از ادویه‌ی کهنه آش را بی‌عطر و کدر می‌کند؛ تنها ادویه‌ی تازه می‌تواند طعم اصیل را بسازد.
آش گزنه از آن دسته غذاهایی است که طعمش یک روز پس از پخت بهتر می‌شود، زیرا گزنه و ادویه‌ها فرصت می‌یابند عطر خود را کامل به آش بدهند. این آش را می‌توانید تا ۲ تا ۳ روز در یخچال نگه دارید؛ هنگام گرم‌کردن کمی آب جوش اضافه کنید چون آش پس از سردشدن سفت‌تر می‌شود. برای نگهداری طولانی‌مدت، آش را پس از سردشدن کامل فریز کنید؛ تا ۲ ماه قابل نگهداری است. توصیه می‌کنیم نعنا داغ تازه را هنگام سرو دوباره اضافه کنید تا عطرش زنده بماند.
آش گزنه در اوج خود زمانی است که داغ و تازه، در کاسه‌ای سنتی کشیده شود و رویش با نعنا داغ معطر، پیاز داغ ترد و کمی کشک تزئین گردد. این آش معمولاً با نان محلی تازه و سبزی‌خوردن سرو می‌شود. برای یک سفره‌ی کامل، می‌توانید در کنار آن از ترشی‌ها و چاشنی‌های خانگی استفاده کنید که با طعم آش هماهنگ می‌شوند. کمی سبزیجات خشک معطر هم می‌تواند مکمل خوبی برای سفره باشد و عطر آن را کامل کند.
برگ‌های تازه‌ی گزنه دارای کرک‌های گزنده هستند، پس باید با دستکش پاک شوند. اما با پختن یا بخارپز کردن، خاصیت گزندگی آن کاملاً از بین می‌رود و گزنه به‌طور کامل ایمن و خوراکی می‌شود.
پایه‌ی عطر این آش، زردچوبه، فلفل سیاه و نعناع خشک است. کیفیت و تازگی این ادویه‌ها، تعیین‌کننده‌ی طعم اصیل و خانگی آش است.
می‌توانید از گزنهی خشک استفاده کنید که در عطاری‌ها یافت می‌شود. کافی است آن را کمی در آب گرم خیس کنید و سپس به آش اضافه کنید. گزنهی خشک نیز خواص و طعم خوبی به آش می‌بخشد.
گزنه سرشار از آهن است و در طب سنتی به‌عنوان گیاهی خون‌ساز شناخته می‌شود. به همین دلیل آش گزنه از دیرباز به‌عنوان غذایی تقویت‌کننده و مقوی توصیه می‌شده است، هرچند برای درمان باید با پزشک مشورت کرد.
آش گزنه هنری است که با آماده‌سازی درست، صبر در پخت و ادویه‌ی باکیفیت به کمال می‌رسد. با انتخاب ادویه‌ی تازه و اصیل از مجموعه چاشنو، آشی خواهید پخت که هم سفره را گرم می‌کند و هم سرشار از خواص و برکت است.
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظرش را می‌نویسد.
