ارسال رایگان برای سفارش‌های بالای ۱٫۵ میلیون تومان
آموزش کامل آش ترخینه با ترخینهی محلی، حبوبات و سبزی؛ راز طعم ملس، عطر نعناع و زردچوبه تازه. دستور گام‌به‌گام آش سنتی غرب ایران با نکات سرآشپز.
هرچه برای «آش ترخینه» لازم دارید، با یک ضربه در سبد. تیک هرکدام را که نمی‌خواهید بردارید.
آش ترخینه یکی از قدیمی‌ترین و مقوی‌ترین آش‌های ایرانی است؛ آشی غلیظ و ملس که پایه‌ی آن را «ترخینه»، فرآورده‌ای سنتی از غلات و ماست یا دوغ، تشکیل می‌دهد. این آش که شناسنامه‌ی آشپزی کردستان، کرمانشاه و مناطق غرب و زاگرس‌نشین ایران است، طعمی منحصربه‌فرد دارد که از تلفیق ترشیِ ملایم ترخینه با حبوبات و سبزیجات معطر به دست می‌آید. آش ترخینه از دیرباز غذایی زمستانی و گرم به شمار می‌رفته که هم سیرکننده است و هم بدن را در سرما گرم نگه می‌دارد.
راز یک آش ترخینهی بی‌نقص، در کیفیت ترخینه و تازگی ادویه‌ها نهفته است. عطر گرم زردچوبه، رایحه‌ی پودر سیر و طراوت نعنا داغ است که این آش روستایی را به تجربه‌ای دلنشین و خاطره‌انگیز بدل می‌کند. در این راهنمای جامع، قدم‌به‌قدم یاد می‌گیرید چطور این آش سنتی را با طعمی اصیل در خانه‌ی خود بپزید.
ترخینه یکی از کهن‌ترین روش‌های نگهداری مواد غذایی در فرهنگ ایرانی و آناتولیایی است. در گذشته که امکان نگهداری طولانی‌مدت لبنیات وجود نداشت، مردم مناطق کوهستانی غرب ایران، گندم یا بلغور را با ماست یا دوغ ترکیب کرده و خمیر حاصل را خشک می‌کردند تا برای ماه‌های سرد سال ذخیره شود. این فرآورده‌ی خشک‌شده، که در ترکی به آن «تارهانا» نیز می‌گویند، پایه‌ی آش ترخینه را می‌سازد. برای آشنایی بیشتر با این فرآورده‌ی سنتی می‌توانید به مدخل آش در ویکی‌پدیا مراجعه کنید.
آنچه آش ترخینه را متمایز می‌کند، طعم ملس و کمی ترش آن است که از تخمیر طبیعی ترخینه به دست می‌آید. این طعم در ترکیب با عطر گرم ادویه‌ها و سبزیجات، آشی پدید می‌آورد که هم مقوی است و هم برای دستگاه گوارش مفید.
برای تهیه‌ی آش ترخینه برای ۴ تا ۶ نفر به مواد زیر نیاز دارید:
پایه‌ی عطر این آش را زردچوبه می‌سازد؛ ادویه‌ای که هم رنگ گرم و طلایی به آش می‌بخشد و هم بوی خامِ حبوبات و بلغور را می‌گیرد. اگر زردچوبه‌ی شما کهنه و کم‌رنگ باشد، آش بی‌روح می‌شود. به همین دلیل استفاده از زردچوبه‌ی اعلا و تازه آسیاب‌شده، کلید رسیدن به طعم اصیل است.
ترخینهی خشک را چند ساعت یا یک شب قبل در آب خیس کنید تا کاملاً نرم شود. این مرحله بسیار مهم است، زیرا ترخینهی خیس‌نخورده در آش به‌خوبی باز نمی‌شود و طعم و قوامش کامل نمی‌شود. آب خیساندن را دور نریزید، چون طعم و خاصیت ترخینه در آن جمع شده است.
حبوبات سفت مانند نخود و لوبیا قرمز را که خیسانده‌اید، در آب فراوان بپزید تا نرم شوند. بلغور گندم یا جو را نیز اضافه کنید. عدس را دیرتر اضافه کنید چون زودتر می‌پزد و نباید له شود. پخت کامل حبوبات و بلغور، پایه‌ی قوام و سیرکنندگی آش است.
یک عدد پیاز را خرد کرده و در روغن تفت دهید تا طلایی شود. سپس زردچوبه و پودر سیر را اضافه کنید و کمی تفت دهید تا خامی‌شان گرفته شود و عطرشان آزاد شود. پودر سیر در این مرحله عطری گرم و دلنشین به پایه‌ی آش می‌بخشد که آن را از آش‌های دیگر متمایز می‌کند.
ترخینهی خیس‌خورده را به همراه آب خیساندنش به قابلمه اضافه کنید. سپس سبزی آش پاک و خردشده را بیفزایید. حالا باید آش را با حرارت ملایم و هم‌زدن مداوم بپزید، زیرا ترخینه تمایل به ته‌گرفتن دارد. هرچه آش بیشتر بجوشد، طعم ملس ترخینه بیشتر در آن پخش می‌شود و قوامش بهتر می‌شود.
اجازه دهید آش با حرارت ملایم به‌خوبی جا بیفتد. نمک و فلفل را در این مرحله اضافه کنید. غلظت آش را با افزودن آب جوش تنظیم کنید؛ آش ترخینه باید نسبتاً غلیظ باشد اما نه آن‌قدر که سفت شود. طعم ملس و کمی ترش ترخینه باید در آش حس شود؛ اگر آش‌تان زیادی ترش شد، می‌توانید کمی آب اضافه کنید.
راز نهایی این آش، نعنا داغ و پیاز داغ معطر است. یک عدد پیاز را نگینی خرد کرده و در روغن سرخ کنید تا طلایی و ترد شود. سپس در روغن داغ کم، نعناع خشک را به‌سرعت تفت دهید تا عطرش بلند شود؛ مراقب باشید نعنا نسوزد چون تلخ می‌شود. این نعنا داغِ معطر، روح آش ترخینه است و کیفیت نعناع خشک در آن نقشی تعیین‌کننده دارد.
آش ترخینه در مناطق مختلف غرب ایران با تفاوت‌هایی پخته می‌شود. در کردستان، این آش معمولاً غلیظ‌تر و با گوشت تهیه می‌شود، در حالی که در برخی مناطق نسخه‌ی گیاهی و سبک‌تر آن رایج است. ترخینهی مورد استفاده نیز متفاوت است؛ برخی از ترخینهی ترش‌تر و برخی از نوع ملایم‌تر استفاده می‌کنند. در بعضی نسخه‌ها، کشک نیز به آش اضافه می‌شود تا طعمی غنی‌تر پیدا کند.
اگر به آش‌های سنتی ایرانی علاقه دارید، حتماً سری به مقاله‌ی طرز تهیه آش رشته اصیل و طرز تهیه آش شله قلمکار بزنید که هم‌خانواده‌ی این آش هستند و نکات مشترک فراوانی دارند.
آش ترخینه فراتر از یک غذای خوش‌طعم، منبعی غنی از مواد مغذی است:
رایج‌ترین اشتباه در پخت آش ترخینه، خیس‌نکردن کافی ترخینه است که باعث می‌شود آش به‌خوبی باز نشود و قوامش کامل نشود؛ ترخینه را حتماً چند ساعت خیس کنید. اشتباه دوم، ته‌گرفتن آش است؛ چون ترخینه چسبناک است، باید مرتب هم زده شود و حرارت ملایم باشد. سومین خطا، سوزاندن نعنا داغ است که آش را تلخ می‌کند؛ نعنا را در روغن نه‌چندان داغ و فقط چند ثانیه تفت دهید. در نهایت، استفاده از ادویه‌ی کهنه آش را بی‌عطر می‌کند؛ تنها ادویه‌ی تازه می‌تواند طعم اصیل را بسازد.
آش ترخینه از آن دسته غذاهایی است که طعمش یک روز پس از پخت به اوج می‌رسد، زیرا ترخینه و ادویه‌ها فرصت می‌یابند عطر خود را کامل به آش بدهند. این آش را می‌توانید تا ۲ تا ۳ روز در یخچال نگه دارید؛ هنگام گرم‌کردن کمی آب جوش اضافه کنید چون آش پس از سردشدن سفت‌تر می‌شود. برای نگهداری طولانی‌مدت، آش را پس از سردشدن کامل فریز کنید؛ تا ۲ ماه قابل نگهداری است. توصیه می‌کنیم نعنا داغ تازه را هنگام سرو دوباره اضافه کنید تا عطرش زنده بماند.
آش ترخینه در اوج خود زمانی است که داغ و تازه، در کاسه‌ای سنتی کشیده شود و رویش با نعنا داغ معطر، پیاز داغ ترد و کمی کشک تزئین گردد. این آش معمولاً با نان محلی تازه و سبزی‌خوردن سرو می‌شود. برای یک سفره‌ی کامل، می‌توانید در کنار آن از ترشی‌ها و چاشنی‌های خانگی استفاده کنید که با طعم ملس آش هماهنگ می‌شوند. کمی سماق یا ادویه‌ی دانه‌ای هم می‌تواند طعمی دلنشین به آش ببخشد.
در طب سنتی ایران، آش ترخینه را غذایی با طبع معتدل می‌دانند؛ ترخینه از گندمِ گرم و دوغِ سرد با هم ساخته می‌شود، پس بین این دو می‌ایستد. اگر مزاج سردی دارید با نعنا داغِ نعناع خشک و کمی فلفل قرمز به سمت گرمی ببریدش.
ترخینه فرآورده‌ای سنتی از ترکیب غلات (گندم یا بلغور) با ماست یا دوغ است که پس از تخمیر، خشک می‌شود. همین تخمیر طبیعی به آن طعم ملس و خاصیت پروبیوتیکی می‌بخشد.
پایه‌ی عطر این آش، زردچوبه، پودر سیر و نعناع خشک است. کیفیت و تازگی این ادویه‌ها، تعیین‌کننده‌ی طعم اصیل و خانگی آش است.
چون ترخینه چسبناک است، باید مرتب آش را هم بزنید و حرارت را کاملاً ملایم نگه دارید. استفاده از قابلمه‌ی ته‌ضخیم نیز کمک زیادی می‌کند.
بله. نسخه‌ی گیاهی این آش بسیار رایج است و تنها با حبوبات، بلغور و ترخینه تهیه می‌شود. این آش به‌دلیل پروتئین حبوبات، حتی بدون گوشت هم مقوی و سیرکننده است.
آش ترخینه هنری است که با صبر، ترخینهی باکیفیت و ادویه‌ی تازه به کمال می‌رسد. با انتخاب ادویه‌ی تازه و اصیل از مجموعه چاشنو، آشی خواهید پخت که گرما و اصالت آشپزخانه‌های غرب ایران را به سفره‌ی شما می‌آورد.
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظرش را می‌نویسد.
