ارسال رایگان برای سفارشهای بالای ۱٫۵ میلیون تومان
آموزش گامبهگام فلافل تردِ بیرون و لطیفِ درون با نخود و ادویه تازه. راز رنگ طلایی و مغزِ سبزِ خوشعطر را اینجا بیاموزید.
هرچه برای «فلافل اصیل و ترد» لازم دارید، با یک ضربه در سبد. تیک هرکدام را که نمیخواهید بردارید.
فلافل یکی از نمادینترین و دوستداشتنیترین خوراکیهای خیابانی خاورمیانه است؛ کوفتههایی کوچک و ترد از نخودِ خام و سبزیجاتِ معطر که در روغن داغ سرخ میشوند تا پوستی طلایی و مغزی سبز و لطیف پیدا کنند. این غذای کاملاً گیاهی، از بساطهای شلوغ قاهره و دمشق تا فودتراکهای نیویورک، طرفداران پروپاقرص دارد. اما رازِ یک فلافلِ بینقص — تردی که خرد میشود و مغزی که عطر زیره و گشنیز از آن بلند میشود — تنها در یک نکته خلاصه میشود: استفاده از نخودِ خامِ خیسانده و ادویهی تازه و باکیفیت. در این راهنما، قدمبهقدم یاد میگیرید چطور فلافلی بسازید که با هر رستوران حرفهای رقابت کند.
برای طعمِ اصیلِ فلافل، از ترکیبِ آمادهٔ ادویهٔ فلافل استفاده کنید:
ریشهی دقیق فلافل موضوع بحثی شیرین میان کشورهای خاورمیانه است؛ برخی خاستگاه آن را مصر میدانند، جایی که نسخهی اولیه با باقالی تهیه میشد و «طعمیه» نام داشت، و برخی آن را به منطقهی شام نسبت میدهند که در آن نخود جایگزین باقالی شد. آنچه روشن است، قدمتِ چند صدسالهی این غذاست که بهعنوان یک پروتئین گیاهیِ ارزان و مغذی، قرنها سفرهی مردم را رنگین کرده است. امروز فلافل به یکی از محبوبترین غذاهای گیاهیِ جهان تبدیل شده و در ساندویچها، بشقابهای مزه و سفرههای گیاهخواری جای ثابتی دارد. برای آشنایی بیشتر با تاریخچهی این غذای کهن میتوانید به صفحه فلافل در ویکیپدیا سری بزنید.
رازِ طعم اصیل فلافل، در هماهنگیِ دقیق میان عطر خاکیِ زیره، رایحهی مرکباتیِ تخم گشنیز و تازگیِ سبزیجات نهفته است؛ ترکیبی که فقط با ادویهی تازه به اوج خود میرسد.
مهمترین نکتهی فلافل این است که نخود باید خام و فقط خیسانده باشد، نه پخته؛ نخودِ پخته خمیر را شل و خمیری میکند و فلافل در روغن وا میرود. اما قلبِ طعمِ فلافل، دو ادویهی کلیدی است: زیره و تخم گشنیز. عطر گرم و خاکیِ زیره سبز ستون فقرات طعم این غذاست و بدون آن، فلافل هویت اصیل خود را از دست میدهد.
ادویهی دوم، تخم گشنیز است؛ دانهای با رایحهی لطیفِ مرکباتی و کمی شیرین که در کنار زیره، آن عمق و پیچیدگیِ مخصوصِ فلافلِ اصیل را میسازد. حتماً تخم گشنیزِ تازهآسیاب استفاده کنید تا عطرِ روغنهای فرّارش حفظ شود.
نخود خشک را در آب فراوان (دستکم سه برابر حجمش) بهمدت ۱۲ تا ۲۴ ساعت خیس کنید؛ نخود در این مدت تا دو برابر حجمش بزرگ میشود. این تنها مرحلهای است که نباید در آن عجله کرد. هیچگاه نخود را نپزید؛ تمام رازِ بافتِ ترد و یکدستِ فلافل در همین خامیِ نخودِ خیسانده نهفته است. پس از خیساندن، نخود را کاملاً آبکش کنید تا رطوبت اضافی نگیرد.
نخودِ آبکششده را بههمراه پیاز، سیر، جعفری و گشنیز در غذاساز بریزید و پالسپالس آسیاب کنید تا خمیری زبر و یکدست به دست آید — نه آنقدر ریز که خمیری شود و نه آنقدر درشت که نچسبد. حالا زیره، تخم گشنیز، فلفل قرمز، نمک و فلفل سیاه را اضافه کنید. فلفل قرمزِ تازه، گرمای ملایم و دلنشینی به فلافل میبخشد که اشتها را تحریک میکند؛ از نوع باکیفیت آن استفاده کنید تا تندیِ متعادل و خوشعطری داشته باشید.
خمیر را با سلفون بپوشانید و دستکم نیم تا یک ساعت در یخچال استراحت دهید؛ این کار به چسبندگیِ بهتر و طعمِ جاافتادهتر کمک میکند. درست پیش از سرخکردن، جوششیرین را اضافه کرده و خوب مخلوط کنید. جوششیرین رازِ مغزِ پفکی و سبکِ فلافل است و باعث میشود درونِ آن بهجای سفتشدن، لطیف و هوادار بماند. جعفریِ خوشعطر نیز نهتنها رنگِ سبزِ زیبای مغز را میسازد، بلکه تازگیِ دلپذیری به طعم میدهد.
از خمیر گلولههایی به اندازهی گردو بردارید و کمی پهن کنید. روغن را تا دمای حدود ۱۷۰ تا ۱۸۰ درجه داغ کنید — نه کمتر، که فلافل روغن میمکد و نه بیشتر، که بیرون میسوزد و درون خام میماند. فلافلها را در روغن داغ بیندازید و آنقدر سرخ کنید تا هر طرف طلاییِ تیره و ترد شود. روی دستمال کاغذی بگذارید تا روغن اضافی گرفته شود.
فلافل را داغ، درون نان پیتا بههمراه حمص خامهای، سس ارده، گوجه و خیارشور سرو کنید تا یک ساندویچِ کامل و اصیل داشته باشید.
فلافل علاوه بر طعم بینظیر، خوراکی بسیار مغذی است:
شایعترین دلیل، استفاده از نخودِ پخته یا خمیرِ بیشازحد آبدار است. حتماً از نخودِ خامِ خیسانده استفاده کنید، آن را خوب آبکش کنید و در صورت نیاز کمی آرد نخودچی بیفزایید.
بله. گلولهها را با کمی روغن چرب کنید و در فرِ ۲۰۰ درجه یا ایرفرایر بپزید تا طلایی شوند. نتیجه کمچربتر است، هرچند تردیِ نسخهی سرخشده را کامل ندارد.
با افزودن جعفری و گشنیزِ تازه و فراوان. هرچه سبزیِ معطر بیشتری استفاده کنید، مغزِ فلافل سبزتر، خوشعطرتر و اشتهاآورتر میشود.
بله. میتوانید گلولههای شکلدادهشده را فریز کنید و هنگام نیاز، بدون یخزدایی مستقیماً در روغن داغ سرخ کنید؛ این کار حتی تردیِ بهتری هم میدهد.
فلافل ثابت میکند که سادگی و تازگی، رمزِ طعمهای ماندگار است؛ خوراکی فروتن از نخود که با ادویهی باکیفیت به جواهری ترد و خوشعطر تبدیل میشود. با انتخاب ادویههای تازه و اصیل چاشنو، مطمئن باشید فلافلی خواهید ساخت که تردی و عطرش تا مدتها در خاطر میماند.
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظرش را مینویسد.
