ارسال رایگان برای سفارش‌های بالای ۱٫۵ میلیون تومان
آموزش کامل آش شله قلمکار با حبوبات، گوشت و سبزی؛ راز غلظت، طعم اصیل و ادویه تازه برای آشی نذری و خاطره‌انگیز. دستور گام‌به‌گام و نکات سرآشپز.
هرچه برای «آش شله قلمکار اصیل» لازم دارید، با یک ضربه در سبد. تیک هرکدام را که نمی‌خواهید بردارید.
آش شله قلمکار را به‌حق می‌توان «سلطان آش‌های ایرانی» نامید؛ آشی غلیظ، پرمایه و رنگارنگ که از تلفیق چند نوع حبوبات، گوشت، برنج و سبزیجات معطر پدید می‌آید. این آش بیش از آنکه یک غذای روزمره باشد، نماد همبستگی و نذر است؛ غذایی که در دیگ‌های بزرگ و در جمع پخته می‌شود و عطرش کوچه و محله را پر می‌کند. اما تفاوت یک شله قلمکار معمولی با آن آش جاافتاده و خوش‌عطری که سال‌ها در خاطر می‌ماند، در دو چیز نهفته است: صبر در پخت و کیفیت و تازگی ادویه‌ها.
در این راهنمای جامع، قدم‌به‌قدم یاد می‌گیرید چطور یک آش شله قلمکار بی‌نقص با غلظتی دلنشین، رنگی گرم و طعمی متعادل بپزید. از انتخاب حبوبات گرفته تا راز نعنا داغ معطر، همه‌چیز را با هم مرور می‌کنیم تا آشی بپزید که شایسته‌ی نام پرآوازه‌اش باشد.
نام «شله قلمکار» ترکیبی از دو واژه است: «شله» به معنای غذای آبکی و غلیظ از برنج و حبوبات، و «قلمکار» که به نقش‌ونگار رنگارنگ پارچه‌های دستی اصفهان اشاره دارد. همان‌طور که پارچه‌ی قلمکار از رنگ‌های گوناگون شکل می‌گیرد، این آش نیز از تنوع حبوبات و سبزیجات رنگش را می‌یابد. خاستگاه این آش را اغلب به اصفهان نسبت می‌دهند، شهری که آشپزی اصیل ایرانی در آن قدمتی دیرینه دارد. برای آشنایی بیشتر با ریشه و فرهنگ این غذا می‌توانید به مدخل آش در ویکی‌پدیا مراجعه کنید.
شله قلمکار از دیرباز پیوندی ناگسستنی با نذر و آیین‌های مذهبی داشته است. در ماه‌های محرم و رمضان، پختن این آش در دیگ‌های بزرگ نوعی عبادت و خیرات به شمار می‌رود. این پیوند، عطر و طعمی معنوی به آش بخشیده که آن را از یک غذای ساده فراتر می‌برد و به بخشی از حافظه‌ی جمعی ایرانیان بدل می‌کند.
برای یک دیگ آش شله قلمکار خوش‌طعم برای ۶ تا ۸ نفر به مواد زیر نیاز دارید:
پایه‌ی عطر این آش را زردچوبه می‌سازد؛ ادویه‌ای که هم رنگ گرم و طلایی به آش می‌بخشد و هم بوی خامِ حبوبات را می‌گیرد. اگر زردچوبه‌ی شما کهنه و کم‌رنگ باشد، آش بی‌روح و کدر می‌شود. به همین دلیل توصیه می‌کنیم از زردچوبه‌ی اعلا و تازه آسیاب‌شده استفاده کنید تا هم رنگ و هم عطرش به‌خوبی در آش بنشیند.
حبوبات سفت مانند نخود، لوبیا چیتی، لوبیا قرمز و گندم را که از شب قبل خیسانده‌اید، آبکش کنید. هرکدام را جداگانه یا با هم در آب فراوان بپزید تا کاملاً نرم شوند. توجه کنید که عدس زودتر می‌پزد، پس آن را دیرتر اضافه کنید تا له نشود و شکل خود را حفظ کند. خیساندن کامل حبوبات نه‌تنها زمان پخت را کوتاه می‌کند، بلکه هضم آش را هم آسان‌تر می‌سازد.
یک عدد پیاز را خرد کرده و در کمی روغن تفت دهید تا طلایی شود. سپس زردچوبه را اضافه کنید و کمی تفت دهید تا خامی‌اش گرفته شود. حالا گوشت خردشده را اضافه کرده و آن‌قدر تفت دهید تا رنگش تغییر کند. این مرحله عطر گوشت را در آش قفل می‌کند. سپس آب اضافه کرده و بگذارید گوشت با حرارت ملایم بپزد تا کاملاً لطیف شود.
وقتی گوشت نرم شد، برنج شسته‌شده را به همراه حبوبات پخته به دیگ اضافه کنید. آب کافی بریزید و بگذارید آش با حرارت ملایم قل بزند. در این مرحله باید مرتب آش را هم بزنید تا ته نگیرد و برنج به‌خوبی باز شود و غلظت بگیرد. صبر در این مرحله، راز قوام و یکدستی آش است.
سبزی آش را که پاک و خرد کرده‌اید به دیگ اضافه کنید. سبزی باید کاملاً بپزد و عطرش با حبوبات و گوشت یکی شود. آش را همچنان با حرارت ملایم و هم‌زدن مداوم بپزید. هرچه آش بیشتر بجوشد، طعمش جاافتاده‌تر و رنگش گرم‌تر می‌شود.
در نیم‌ساعت پایانی، نمک و فلفل سیاه را اضافه کنید. افزودن نمک در انتها باعث می‌شود حبوبات نرم بمانند. کمی فلفل سیاهِ تازه‌آسیاب، گرمای دلنشینی به آش می‌بخشد که با هیچ ادویه‌ی دیگری جایگزین نمی‌شود. غلظت آش را با افزودن آب جوش تنظیم کنید؛ آش شله قلمکار باید نه خیلی آبکی و نه خیلی سفت باشد.
راز نهایی این آش، نعنا داغ و پیاز داغ معطر است. دو عدد پیاز را نگینی خرد کرده و در روغن سرخ کنید تا طلایی و ترد شوند. سپس در روغن داغ کم، نعناع خشک را به‌سرعت تفت دهید تا عطرش بلند شود؛ مراقب باشید نعنا نسوزد چون تلخ می‌شود. این نعنا داغِ معطر، روح آش شله قلمکار است و کیفیت نعناع خشک در آن نقشی تعیین‌کننده دارد.
آش شله قلمکار در مناطق مختلف ایران با تفاوت‌هایی پخته می‌شود. در نسخه‌ی اصفهانی، آش بسیار غلیظ و پرمایه است و گوشت در آن نقش پررنگی دارد. در برخی مناطق، به‌جای گوشت قرمز از مرغ استفاده می‌کنند تا آش سبک‌تر شود. نسخه‌ی گیاهی این آش نیز طرفداران زیادی دارد؛ کافی است گوشت را حذف کرده و به‌جای آن کمی قارچ یا حبوبات بیشتر اضافه کنید تا آشی مقوی و گیاهی داشته باشید.
برخی خانواده‌ها برای غلیظ‌تر شدن آش، مقدار برنج را افزایش می‌دهند، در حالی که برخی دیگر گندم را بیشتر می‌کنند تا آش قوام طبیعی‌تری بگیرد. اگر به آش‌های سنتی علاقه دارید، حتماً سری به مقاله‌ی طرز تهیه آش رشته اصیل بزنید که هم‌خانواده‌ی این آش است و نکات مشترک فراوانی دارد.
آش شله قلمکار فراتر از یک غذای خوش‌طعم، یک منبع غنی از مواد مغذی است:
بسیاری از افراد در پخت شله قلمکار با مشکلاتی روبه‌رو می‌شوند که با چند نکته‌ی ساده قابل رفع است. اولین اشتباه رایج، ته‌گرفتن آش است؛ چون آش غلیظ است، باید مرتب هم زده شود و حرارت کاملاً ملایم باشد. دومین خطا، نپختن کامل حبوبات است که آش را نامطبوع می‌کند؛ حتماً حبوبات را از شب قبل خیس کرده و کاملاً بپزید. سومین اشتباه، سوزاندن نعنا داغ است که آش را تلخ می‌کند؛ نعنا را در روغن نه‌چندان داغ و فقط چند ثانیه تفت دهید. در نهایت، استفاده از ادویه‌ی کهنه باعث بی‌رنگ و بی‌عطر شدن آش می‌شود؛ تنها ادویه‌ی تازه می‌تواند آن طعم اصیل را بسازد.
آش شله قلمکار از آن دسته غذاهایی است که طعمش یک روز پس از پخت به اوج می‌رسد، زیرا حبوبات و ادویه‌ها فرصت می‌یابند عطر خود را کامل به آش بدهند. این آش را می‌توانید تا ۲ تا ۳ روز در یخچال نگه دارید؛ هنگام گرم‌کردن کمی آب جوش اضافه کنید چون آش پس از سردشدن سفت‌تر می‌شود. برای نگهداری طولانی‌مدت، آش را پس از سردشدن کامل در ظرف‌های دربسته فریز کنید؛ تا ۲ ماه قابل نگهداری است و پس از یخ‌زدایی طعمش حفظ می‌شود. توصیه می‌کنیم نعنا داغ تازه را هنگام سرو دوباره اضافه کنید تا عطرش زنده بماند.
آش شله قلمکار در اوج خود زمانی است که داغ و تازه، در کاسه‌ای سنتی کشیده شود و رویش با نعنا داغ معطر، پیاز داغ ترد و کمی کشک تزئین گردد. این آش معمولاً با نان سنگک تازه و سبزی‌خوردن سرو می‌شود. برای یک سفره‌ی کامل، می‌توانید در کنار آن از ترشی‌ها و چاشنی‌های خانگی استفاده کنید که چربی و غلظت آش را متعادل می‌کنند. کمی آب‌لیمو یا سماق قرمز هم می‌تواند طعمی دلنشین و کمی ترش به آش ببخشد و آن را اشتهاآورتر کند.
در طب سنتی ایران، آش شله قلمکار را غذایی با طبع معتدل می‌دانند؛ گوشتِ گرم، حبوباتِ سرد را جبران می‌کند. دارچین و زیره سبز همان نقشی را دارند که در دستور سنتی برایشان تعریف شده.
چون این آش بسیار غلیظ است، باید مرتب آن را هم بزنید و حرارت را کاملاً ملایم نگه دارید. استفاده از قابلمه‌ی ته‌ضخیم هم به جلوگیری از ته‌گرفتن کمک زیادی می‌کند.
پایه‌ی ادویه‌ی این آش زردچوبه، فلفل سیاه و نعناع خشک است. کیفیت و تازگی این سه، تعیین‌کننده‌ی طعم نهایی آش است؛ از ادویه‌ی کهنه و بی‌عطر بپرهیزید.
مقدار برنج یا گندم را کمی بیشتر کنید و اجازه دهید آش مدت بیشتری با حرارت ملایم بجوشد. هم‌زدن مداوم نیز به باز شدن برنج و قوام‌گرفتن آش کمک می‌کند.
بله. نسخه‌ی گیاهی این آش با حذف گوشت و افزودن کمی حبوبات یا قارچ بیشتر تهیه می‌شود و همچنان مقوی و خوش‌طعم است.
دلیل اصلی، داغ‌بودن بیش‌ازحد روغن یا تفت‌دادن طولانی نعناع است. نعناع خشک را در روغن نه‌چندان داغ و تنها چند ثانیه تفت دهید تا عطرش آزاد شود بدون آنکه بسوزد.
آش شله قلمکار هنری است که با صبر، سخاوت و موادِ باکیفیت کامل می‌شود. با انتخاب ادویه‌ی تازه و اصیل از مجموعه چاشنو، مطمئن باشید آشی خواهید پخت که هم دل می‌برد و هم برکت سفره‌تان را دوچندان می‌کند.
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظرش را می‌نویسد.
همین حالا و بدون خروج از صفحه سفارش دهید
