ارسال رایگان برای سفارش‌های بالای ۱٫۵ میلیون تومان
آموزش کامل آش کشک خوش‌رنگ و جاافتاده با سبزی معطر، کشک خانگی و نعناع داغ. دستور پخت گام‌به‌گام به‌همراه نکات سرآشپز چاشنو.
هرچه برای «آش کشک اصیل» لازم دارید، با یک ضربه در سبد. تیک هرکدام را که نمی‌خواهید بردارید.
آش کشک یکی از اصیل‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین آش‌های ایرانی است؛ آشی غلیظ، گرم و سیرکننده که در آن حبوبات نرم، سبزی معطر، نخود و لوبیا در هماهنگی کامل با کشک خوش‌طعم گرد هم می‌آیند. این آش در فرهنگ غذایی ایران جایگاهی ویژه دارد و در مناسبت‌ها، نذری‌ها و شب‌های سرد زمستان بر سر سفره‌ها می‌نشیند. هر قاشق از آش کشک، ترکیبی از طعم ملس کشک، عطر نعناع داغ و گرمای سیرداغ است که حس آرامش و دل‌گرمی را تداعی می‌کند.
راز یک آش کشک بی‌نقص، علاوه بر صبر در پخت، در کیفیت و تازگی سبزی و ادویه‌هاست. نعناع خشکِ خوش‌عطر، زردچوبه‌ی تازه و پودر سیرِ معطر، تفاوت میان یک آش معمولی و یک آش جاافتاده‌ی رستورانی را رقم می‌زنند. در این راهنمای جامع، قدم‌به‌قدم یاد می‌گیرید چطور این آش اصیل ایرانی را با طعمی فراموش‌نشدنی بپزید.
آش در فرهنگ ایرانی قدمتی چند هزار ساله دارد و چنان جایگاه مهمی داشته که واژه‌ی «آشپز» (پزنده‌ی آش) از همین کلمه گرفته شده است. آش کشک یکی از قدیمی‌ترین انواع آش است که با استفاده از کشک، فرآورده‌ای لبنی و ماندگار از دوغ، تهیه می‌شود. کشک قرن‌ها به‌عنوان منبع پروتئین و طعم در آشپزی ایرانی و آسیای مرکزی به کار رفته است. این آش در گذشته به‌عنوان غذای مقوی و سیرکننده در روزهای کار و فصل سرما اهمیت ویژه‌ای داشت. برای آشنایی بیشتر با این میراث می‌توانید به مدخل آش در ویکی‌پدیا مراجعه کنید.
آنچه آش کشک را در فرهنگ ما ماندگار کرده، پیوند آن با مفاهیم همبستگی و خیر است؛ بسیاری آن را به‌عنوان آش نذری در مراسم مذهبی می‌پزند و میان همسایگان و نیازمندان تقسیم می‌کنند.
برای تهیه آش کشک مخصوص ۶ نفر به مواد زیر نیاز دارید:
زردچوبه پایه‌ی رنگ و عطر گرم آش است؛ زردچوبه‌ی تازه و خوش‌رنگ، آش را زنده و اشتهاآور می‌کند، در حالی که نوع کهنه طعم را کدر و بی‌روح می‌سازد.
نخود و لوبیای خیسانده‌شده را در آب فراوان بپزید تا کاملاً نرم شوند. حبوبات باید چنان پخته شوند که در دهان له شوند؛ این کلید قوام و طعم آش است. عدس را که زودتر می‌پزد، در مرحله‌ی بعد اضافه می‌کنیم. صبر در این مرحله، پایه‌ی یک آش جاافتاده است.
گندم یا بلغور و سپس عدس را به حبوبات اضافه کنید و بگذارید با حرارت ملایم بپزند. زردچوبه را در این مرحله اضافه کنید تا عطر و رنگش در کل آش پخش شود. آب آش را کنترل کنید؛ اگر کم شد، آب جوش اضافه کنید تا مواد همیشه پوشانده بمانند.
سبزی آشِ خردشده و شسته‌شده را اضافه کنید و بگذارید آرام بپزد. سبزی باید آن‌قدر بپزد که کاملاً نرم و یکدست با آش شود. در این مرحله آش رنگ سبز تیره و عطر دلنشینی پیدا می‌کند. هم‌زدن گاه‌به‌گاه از ته‌گرفتن آش جلوگیری می‌کند.
برنج یا رشته‌ی آش را اضافه کنید و بگذارید آش غلیظ شود. آش کشک باید قوامی روان اما نسبتاً غلیظ داشته باشد. مدام و از ته قابلمه هم بزنید تا یکدست شود و نچسبد. این مرحله ممکن است نیم‌ساعت یا بیشتر طول بکشد تا آش کاملاً جا بیفتد.
در حالی که آش جا می‌افتد، داغ‌های آش را آماده کنید. پیاز را خلال کرده و در روغن سرخ کنید تا پیازداغ طلایی به‌دست آید. بخشی از پیازداغ را کنار بگذارید و به بقیه پودر سیر اضافه کنید تا سیرداغ معطر شود. در ظرفی جدا هم نعناع خشک را با کمی روغن کمی تفت دهید تا نعناع داغ آماده شود؛ مراقب باشید نعناع نسوزد چون تلخ می‌شود.
نعناع داغ، امضای عطری آش کشک است؛ رایحه‌ی خنک و دلنشین نعناع خشکِ تازه، آش را از یک غذای ساده به خوراکی معطر و اشتهاآور بدل می‌کند.
کشک را با کمی آب رقیق کنید و بخشی از آن را به آش اضافه کنید و خوب هم بزنید. کشک هم طعم ملس و هم قوام دلنشینی به آش می‌بخشد. نمک و فلفل را تنظیم کنید (به‌خاطر شوری کشک، نمک را با احتیاط اضافه کنید). در پایان، آش را در ظرف بکشید و با پیازداغ، سیرداغ، نعناع داغ و کمی کشک روی آن تزیین کنید.
آش کشک در مناطق مختلف ایران با تفاوت‌هایی پخته می‌شود:
اگر به غذاهای ایرانی بر پایه‌ی کشک علاقه دارید، خواندن مقاله‌ی طرز تهیه کشک بادمجان را هم پیشنهاد می‌کنیم که پیش‌غذایی محبوب و دلنشین است.
آش کشک غذایی کامل و مغذی است:
این ترکیب، آش کشک را به یک وعده‌ی کامل و سیرکننده بدل می‌کند که هم انرژی‌بخش است و هم مقوی.
آش کشک را می‌توانید تا ۳ روز در یخچال و در ظرف دربسته نگه دارید؛ طعم آن روز بعد حتی جاافتاده‌تر هم می‌شود. هنگام گرم‌کردن دوباره، کمی آب جوش اضافه کنید چون آش پس از ماندن غلیظ‌تر می‌شود. کشک و داغ‌ها را بهتر است جداگانه نگه دارید و درست پیش از سرو اضافه کنید تا طراوت و طعمشان حفظ شود. این آش به‌خوبی فریز هم می‌شود؛ آن را بدون کشک فریز کنید و هنگام مصرف، کشک تازه اضافه کنید. ادویه‌های خشک مانند زردچوبه، پودر سیر و نعناع خشک را در ظرف دربسته و دور از رطوبت نگه دارید.
آش کشک را داغ و تازه، در کاسه‌ای سفالی و با تزیین سخاوتمندانه‌ی پیازداغ، سیرداغ و نعناع داغ سرو کنید؛ این داغ‌ها هم زیبایی و هم عطر آش را کامل می‌کنند. کمی کشک اضافه روی آش و چند تکه نان سنگک تازه در کنار آن، یک وعده‌ی کامل ایرانی می‌سازند. در سفره‌های زمستانی، این آش در کنار سبزی‌خوردن و ترشی بهترین حالت خود را دارد. اگر به آش‌های دیگر ایرانی علاقه دارید، طرز تهیه آش رشته را هم امتحان کنید. برای تهیه‌ی سبزی‌های خشک و ادویه‌ی این آش، مجموعه‌ی سبزیجات خشک چاشنو و چاشنی‌های چاشنو انتخاب‌های مطمئنی هستند.
در طب سنتی ایران، آش کشک را غذایی با طبع سرد می‌دانند؛ کشک و حبوبات هر دو در دستهٔ سرد می‌آیند. نعنا داغ با نعناع خشک و کمی دارچین در انتهای پخت، طبع آن را متعادل می‌کند.
آش‌های غلیظ مانند آش کشک به‌دلیل وجود نشاسته‌ی حبوبات و برنج سریع ته می‌گیرند. راه‌حل، هم‌زدن مداوم از ته قابلمه و استفاده از حرارت ملایم است.
بهتر است کشک را در اواخر پخت و پس از جاافتادن آش اضافه کنید. کشک را ابتدا با کمی آب رقیق کنید تا یکدست در آش حل شود و گلوله نشود.
راز عطر آش کشک در داغ‌های آن است؛ نعناع داغ، سیرداغ و پیازداغ تازه. استفاده از نعناع خشک و پودر سیر باکیفیت چاشنو، عطر آش را چند برابر می‌کند.
بله. گندم به آش قوام و سیری بیشتری می‌دهد، اما می‌توانید آن را حذف کنید یا با بلغور یا برنج بیشتر جایگزین کنید. در این صورت قوام آش را با برنج تنظیم کنید.
آش کشک نماد گرما، همبستگی و طعم اصیل ایرانی است. با انتخاب سبزی و ادویه‌ی تازه از مجموعه چاشنو، آشی غلیظ، معطر و جاافتاده خواهید پخت که حال هر سفره‌ای را گرم می‌کند.
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظرش را می‌نویسد.
همین حالا و بدون خروج از صفحه سفارش دهید
