ارسال رایگان برای سفارش‌های بالای ۱٫۵ میلیون تومان
آموزش کامل طرز تهیه آش دوغ خوشطعم با دوغ محلی، سبزی معطر و نعنا داغ. دستور پخت گام‌به‌گام به همراه راز نبریدن دوغ و نکات سرآشپز.
هرچه برای «آش دوغ خوشطعم» لازم دارید، با یک ضربه در سبد. تیک هرکدام را که نمی‌خواهید بردارید.
آش دوغ یکی از خوش‌عطرترین و دلپذیرترین آش‌های سنتی ایران است؛ آشی با پایه‌ی دوغ ترش‌مزه و سبزیِ فراوان که هم گرم و هم سرد، هر دو، طرفداران پروپاقرص خود را دارد. این آش که در مناطق مختلف از آذربایجان و اردبیل گرفته تا شمال کشور پخته می‌شود، با عطر نعنا، ترشیِ ملایم دوغ و طراوت سبزیجات، تجربه‌ای متفاوت از دنیای آش‌ها به شما می‌دهد. راز یک آش دوغِ بی‌نقص، در دو چیز خلاصه می‌شود: دوغِ خوشطعم و سبزی و ادویه‌ی تازه و معطر. در این راهنمای کامل، قدم‌به‌قدم یاد می‌گیرید چطور آش دوغی اصیل و خوش‌عطر بپزید که دوغش هم نبُرد.
آش دوغ از کهن‌ترین آش‌های ایرانی است و ریشه در مناطقی دارد که فرآورده‌های لبنی، به‌ویژه دوغ و کشک، جایگاه ویژه‌ای در غذای مردم داشته‌اند. در آذربایجان این آش با نام «دووغا» شناخته می‌شود و در گیلان و مازندران نیز نسخه‌های محلی خاص خود را دارد. آنچه جالب است، تطبیق‌پذیری این آش با فصل‌هاست؛ در زمستان داغ و گرمابخش سرو می‌شود و در تابستان، نسخه‌ای خنک و طراوت‌بخش از آن طرفداران زیادی دارد. این تنوع، آش دوغ را به یکی از منعطف‌ترین غذاهای سنتی ایران تبدیل کرده است. برای آشنایی بیشتر با خاستگاه این آش می‌توانید به مدخل آش دوغ در ویکی‌پدیا سری بزنید.
آنچه این آش را متمایز می‌کند، هماهنگی دقیق میان ترشیِ مطبوع دوغ، عطر گرم نعنا و طراوت سبزیجات تازه است. رسیدن به این تعادل، بیش از هر چیز به کیفیت دوغ و تازگی ادویه و سبزیجات خشک وابسته است.
قلب این آش، دوغ و ادویه‌ی همراه آن است. یک چاشنی نامرغوب یا نعناع بی‌عطر، طعم نهایی را کاملاً بی‌روح می‌کند. به همین دلیل توصیه می‌کنیم از زردچوبه‌ی اعلا و تازه آسیاب‌شده استفاده کنید تا عطر گرم آن به آش منتقل شود و رنگی دلنشین بگیرد.
برنج یا گندم پوستکنده را با آب کافی بپزید تا کاملاً نرم و لعابدار شود؛ همین لعاب است که به آش قوام می‌دهد. نخود را نیز از قبل پخته و آماده داشته باشید. اگر از گندم استفاده می‌کنید، آن را از شب قبل خیس کنید تا زودتر بپزد.
پیاز خردشده را در روغن تا طلایی‌شدن تفت دهید، سپس زردچوبه را اضافه کنید تا خامیِ آن گرفته شود. حالا سبزیِ خردشده و اسفناج را اضافه کنید و کمی تفت دهید تا عطرشان آزاد شود و حجمشان کم شود. این سبزیِ تفت‌داده، عطر و طعم اصلی آش را می‌سازد.
این مهم‌ترین و حساس‌ترین مرحله‌ی پخت آش دوغ است. دوغ را در قابلمه بریزید و یک تخممرغ یا کمی آرد را که با مقداری آب حل کرده‌اید به آن اضافه کنید؛ این کار از بریدن دوغ هنگام جوشیدن جلوگیری می‌کند. دوغ را روی حرارت ملایم و در حالی که مدام و در یک جهت هم می‌زنید گرم کنید تا به‌آرامی بجوشد. هرگز دوغ را تنها رها نکنید.
غلات پخته، نخود و سبزیِ تفت‌داده را به دوغ اضافه کنید و همچنان هم بزنید. بگذارید آش با حرارت ملایم چند دقیقه بجوشد تا اجزایش یکی شوند و قوام بگیرند. برای ایجاد طعمی متعادل و کلاسیک، از چاشنی مخصوص ماست و دوغ استفاده کنید که ترکیبی هماهنگ برای این نوع غذاهاست و طعم آش را کامل می‌کند.
در پایان، نمک و پودر فلفل سیاه را اضافه کنید. توجه کنید که دوغ ترش است، پس نمک را با احتیاط اضافه کنید. یک ذره فلفل سیاهِ تازه‌آسیاب، گرمای دلنشینی به این آشِ خنک می‌بخشد و تعادل طعمی زیبایی ایجاد می‌کند.
روح آش دوغ در نعنا داغِ آن است. نعناع خشک را در روغن داغ به‌آرامی تفت دهید تا فقط عطرش آزاد شود؛ مراقب باشید نسوزد. عطر بی‌نظیر نعنا داغ، با ترشیِ دوغ ترکیب می‌شود و امضای طعمیِ این آش را می‌سازد. کیفیت نعناع خشک، مستقیماً این عطر را تعیین می‌کند، پس حتماً از نوع تازه و خوش‌عطر آن استفاده کنید.
آش دوغ را می‌توانید داغ یا خنک سرو کنید. آن را در کاسه بکشید و روی آن نعنا داغ و کمی پیازداغ بریزید.
هر جزء این آش، فراتر از طعم، خاصیتی برای سلامتی دارد:
در طب سنتی ایران، آش دوغ را غذایی با طبع سرد می‌دانند؛ دوغ و ماست پایهٔ این آش‌اند و هر دو سرد شمرده می‌شوند. به همین دلیل نعنا داغ در این آش تزئین نیست، تعادل است: نعناع خشک و کمی دارچین گرمی لازم را برمی‌گردانند.
دلیل اصلی، حرارت بالا و هم‌نزدن دوغ است. حتماً یک تخممرغ یا آردِ حل‌شده اضافه کنید، حرارت را ملایم نگه دارید و دوغ را تا قبل از جوشیدن مدام و در یک جهت هم بزنید.
هر دو! در زمستان نسخه‌ی داغ آن گرمابخش است و در تابستان، نسخه‌ی خنک و طراوت‌بخش آن طرفداران زیادی دارد. این انعطاف یکی از زیبایی‌های آش دوغ است.
ترکیب کلاسیک شامل تره، جعفری، گشنیز، شوید و اسفناج است. در برخی مناطق نعناع تازه نیز به سبزی اضافه می‌شود که عطر آش را دوچندان می‌کند.
بله، می‌توانید ماست را با کمی آب رقیق کنید تا قوام دوغ بگیرد. در این حالت استفاده از چاشنیِ مخصوص ماست و دوغ به تعادل طعم کمک زیادی می‌کند.
آش دوغ نمونه‌ای درخشان از سادگی و ظرافت در آشپزی ایرانی است؛ غذایی که با موادِ ساده اما باکیفیت، طعمی فراموش‌نشدنی خلق می‌کند. با انتخاب ادویه و سبزیجات خشکِ تازه و اصیل از مجموعه‌ی چاشنو، مطمئن باشید آشی خواهید پخت که عطر و طراوتش هر مهمانی را شگفت‌زده می‌کند.
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظرش را می‌نویسد.
همین حالا و بدون خروج از صفحه سفارش دهید
