ارسال رایگان برای سفارش‌های بالای ۱٫۵ میلیون تومان
آموزش گام‌به‌گام آش جو غلیظ و جاافتاده با کشک، سبزی معطر و ادویه تازه. راز قوام و طعم اصیل این آش سنتی ایرانی را بیاموزید.
هرچه برای «آش جو مجلسی» لازم دارید، با یک ضربه در سبد. تیک هرکدام را که نمی‌خواهید بردارید.
آش جو یکی از اصیل‌ترین و دلچسب‌ترین آش‌های سفره ایرانی است؛ آشی غلیظ و مخملی که جوی پرک، حبوبات نرم و سبزیِ معطر را در آغوش کشک محلی جای می‌دهد. این آش، گرمابخشِ شب‌های سرد و میهمان همیشگیِ سفره‌های نذری و مجلسی است. اما تفاوت یک آش جو معمولی با آن آش جاافتاده، قوام‌دار و خوش‌عطری که در خاطر می‌ماند، در چند راز ساده نهفته است: پختِ کافی، قوامِ درست و مهم‌تر از همه، ادویه‌ی تازه و باکیفیت. در این راهنمای جامع، قدم‌به‌قدم یاد می‌گیرید چطور یک آش جوی بی‌نقص با طعمی عمیق و رنگی اشتهاآور بپزید که هر مهمانی را شگفت‌زده کند.
آش در فرهنگ غذایی ایران جایگاهی فراتر از یک غذای ساده دارد؛ واژه «آشپز» و «آشپزخانه» خود از همین کلمه ریشه گرفته‌اند و این نشان می‌دهد که آشپزی چه نقش بنیادینی در سنت آشپزی ایرانی داشته است. آش‌ها قرن‌ها به‌عنوان غذای جمعی، نذری و شفابخش در میان مردم رواج داشته‌اند و هر منطقه نسخه‌ی خاص خود را پرورانده است. برای آشنایی بیشتر با خاستگاه و گونه‌های متنوع این غذای کهن می‌توانید به مدخل آش در ویکی‌پدیا سری بزنید.
آش جو در میان این خانواده‌ی پرشمار، جایگاهی ویژه دارد. جوِ پرک، علاوه بر اینکه به آش قوام و غلظتی مخملی می‌بخشد، آن را به غذایی سیرکننده و مقوی تبدیل می‌کند. ترکیب کشکِ ترشِ ملایم با عطر گرمِ نعناع داغ و رنگ طلایی زردچوبه، هارمونی‌ای می‌سازد که امضای این آش است. رسیدن به این تعادل، بیش از هر چیز به تازگی ادویه‌ها و صبر در پخت وابسته است.
نکته‌ی کلیدی این است که قوام آش را جو و حبوبات می‌سازند، اما روح و عطر آش را ادویه‌ها تعیین می‌کنند. یک زردچوبه‌ی کم‌رنگ و بی‌عطر، آش شما را بی‌روح و کدر می‌کند. به همین دلیل توصیه می‌کنیم از زردچوبه‌ی اعلا و تازه آسیاب‌شده استفاده کنید تا هم رنگ طلایی دلنشین و هم عطر گرم آن به آش منتقل شود.
لوبیا، نخود و عدس خیسانده را جداگانه یا با هم در آب بپزید تا کاملاً نرم شوند. جو پرک را نیز در آب فراوان بریزید و با حرارت ملایم بپزید تا لعاب بیندازد و نرم شود. جو باید آن‌قدر بپزد که دانه‌هایش از هم باز شوند و قوامی مخملی به آش بدهند؛ همین لعاب است که راز غلظت اصیل آش جو است. صبر در این مرحله، نتیجه‌اش را در بافت نهایی آش نشان می‌دهد.
یکی از پیازها را نگینی خرد کرده و در روغن تا طلایی‌شدن تفت دهید. حالا زردچوبه را اضافه کنید و کمی تفت دهید تا خامیِ آن گرفته شود و عطرش آزاد گردد. این مرحله، پایه‌ی طعمی آش را بنا می‌کند؛ زردچوبه‌ی تازه در تماس با روغن داغ، رنگ و رایحه‌ای می‌سازد که هیچ ادویه‌ای جایگزینش نمی‌شود.
سبزی آش را پاک، خرد و در روغن کمی تفت دهید تا عطرش بلند شود؛ سبزیِ تفت‌داده، طعمی عمیق‌تر از سبزیِ خام به آش می‌بخشد. سپس سبزی، حبوبات پخته و پیاز داغ را به جوی لعاب‌دار اضافه کنید. آب جوش بیفزایید و بگذارید همه‌ی مواد با حرارت بسیار ملایم و در زمانی طولانی کنار هم بجوشند تا طعم‌ها در هم بنشینند و آش جا بیفتد. هرچه آش آرام‌تر و بیشتر بپزد، خوش‌طعم‌تر می‌شود.
در نیم‌ساعت پایانی، کشک را که خوب هم زده‌اید به آش اضافه کنید و مدام هم بزنید تا یکدست شود. حالا نوبت تنظیم نهایی طعم است؛ نمک و کمی فلفل سیاهِ تازه‌آسیاب اضافه کنید. یک ذره فلفل سیاهِ تازه، گرمای دلنشین و عطری نافذ به آش می‌بخشد که عمق طعم آن را چند برابر می‌کند. حتماً از فلفل سیاهِ مرغوب و تازه استفاده کنید تا این گرما اصیل و خوشایند باشد، نه تند و بی‌روح.
برای تزیین و تکمیل طعم، کمی پیاز داغ، کشک رقیق و مهم‌تر از همه نعناع داغ آماده کنید. نعناع خشک را در روغن کم و با حرارت بسیار ملایم تفت دهید تا فقط عطرش آزاد شود؛ مراقب باشید نسوزد چون تلخ می‌شود. نعناع داغِ تازه و خوشعطر، آن لایه‌ی نهاییِ رایحه است که آش جو را از یک غذای ساده به شاهکاری مجلسی تبدیل می‌کند.
آش آماده زمانی است که قوامش غلیظ و یکدست شده و لایه‌ای از روغن و کشک روی آن نشسته باشد. آش جو را داغ، با تزیین نعناع داغ، پیاز داغ و کشک سرو کنید. اگر به دنبال آشی دیگر برای تنوع سفره‌تان هستید، طرز تهیه آش رشته نیز انتخابی بی‌نظیر است.
هر جزء این آش، فراتر از طعم، خاصیتی برای سلامتی دارد:
در طب سنتی ایران، آش جو را غذایی با طبع سرد می‌دانند؛ جو و حبوبات هر دو سردند. زیره سبز و کمی دارچین گرمی لازم را اضافه می‌کنند.
دلیل اصلی، نپختن کافی جو و حبوبات یا افزودن آب زیاد است. جو را تا لعاب‌انداختن کامل بپزید و در صورت رقیق‌بودن، اجازه دهید با حرارت ملایم بیشتر جا بیفتد تا قوام بگیرد.
تلخی معمولاً از سوختن نعناع داغ یا زیاده‌روی در آن می‌آید. نعناع را با حرارت بسیار کم و روغن کافی تفت دهید و به‌محض آزادشدن عطرش، از روی حرارت بردارید.
بله، اگر کشک دوست ندارید می‌توانید از آبغوره یا آبلیمو برای ایجاد طعم ملایمِ ترش استفاده کنید، اما کشک همان امضای طعمی و قوام‌دهنده‌ی این آش است.
آش جو هنری است که با صبر، پختِ آرام و موادِ باکیفیت کامل می‌شود. با انتخاب ادویه‌ی تازه و اصیل از مجموعه چاشنو، مطمئن باشید آشی خواهید پخت که عطر و طعمش تا مدت‌ها در خاطر مهمانان‌تان می‌ماند.
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظرش را می‌نویسد.
همین حالا و بدون خروج از صفحه سفارش دهید
