ارسال رایگان برای سفارش‌های بالای ۱٫۵ میلیون تومان
آموزش کامل آش بلغور خوش‌طعم با گندم بلغور، حبوبات و سبزی معطر. دستور پخت گام‌به‌گام به‌همراه راز قوام و نکات سرآشپز چاشنو.
هرچه برای «آش بلغور» لازم دارید، با یک ضربه در سبد. تیک هرکدام را که نمی‌خواهید بردارید.
آش بلغور یکی از اصیل‌ترین و قدیمی‌ترین آش‌های روستایی ایران است؛ آشی ساده، مقوی و سیرکننده که در آن گندم بلغور به‌همراه حبوبات، سبزی و گاه گوشت در هماهنگی کامل پخته می‌شود و قوامی دلنشین و طعمی خاکی و گرم پیدا می‌کند. این آش که در گذشته غذای اصلی روستاییان و کشاورزان در فصل‌های سرد و روزهای پرکار بود، با ارزش غذایی بالا و طعم دل‌چسبش، همچنان جایگاه ویژه‌ای در سفره‌های سنتی ایرانی دارد. هر قاشق از آش بلغور، ترکیبی از بافت دانه‌دار بلغور، نرمی حبوبات و عطر نعناع داغ است که حس آرامش و اصالت را تداعی می‌کند.
راز یک آش بلغور بی‌نقص، علاوه بر صبر در پخت، در کیفیت و تازگی سبزی و ادویه‌هاست. نعناع خشکِ خوش‌عطر، زردچوبه‌ی تازه و فلفل سیاهِ معطر، تفاوت میان یک آش معمولی و یک آش جاافتاده و دلنشین را رقم می‌زنند. در این راهنمای جامع، قدم‌به‌قدم یاد می‌گیرید چطور این آش سنتی و مقوی را با طعمی اصیل بپزید.
گندم یکی از کهن‌ترین غلاتی است که در فلات ایران کشت شده و بلغور (گندم پوست‌گرفته و خردشده) یکی از فرآورده‌های اصلی آن است که قرن‌ها در آشپزی ایرانی و خاورمیانه به کار رفته است. آش بلغور ریشه در زندگی روستایی و کشاورزی ایران دارد؛ جایی که گندم فراوان بود و خانواده‌ها از آن غذاهای مقوی و ماندگار می‌ساختند. این آش به‌دلیل سیری بالا و ارزش غذایی، غذای محبوب کارگران، کشاورزان و چوپانان در فصل‌های سرد بود. برای آشنایی بیشتر با این میراث می‌توانید به مدخل بلغور در ویکی‌پدیا مراجعه کنید.
آنچه آش بلغور را در فرهنگ ما ماندگار کرده، سادگی، اصالت و مقوی‌بودن آن است. این آش نمونه‌ای از هوش آشپزی سنتی ایرانی است که از موادی ساده و در‌دسترس، غذایی کامل و مغذی می‌ساخت.
برای تهیه آش بلغور مخصوص ۶ نفر به مواد زیر نیاز دارید:
زردچوبه پایه‌ی رنگ و عطر گرم آش است؛ زردچوبه‌ی تازه و خوش‌رنگ، آش را زنده و اشتهاآور می‌کند، در حالی که نوع کهنه طعم را کدر و بی‌روح می‌سازد.
نخود و لوبیای خیسانده‌شده را در آب فراوان بپزید تا نیمه‌نرم شوند. حبوبات باید فرصت کافی برای پخت داشته باشند تا در آش له و یکدست شوند. عدس را که زودتر می‌پزد، در مرحله‌ی بعد اضافه می‌کنیم. صبر در پخت حبوبات، پایه‌ی قوام و طعم آش است.
بلغور گندم و عدس را به حبوبات اضافه کنید و بگذارید با حرارت ملایم بپزند. زردچوبه را در این مرحله اضافه کنید تا عطر و رنگش در کل آش پخش شود. بلغور هنگام پخت آب زیادی جذب می‌کند و آش را غلیظ می‌کند، پس آب جوش را به‌مرور و به‌مقدار لازم اضافه کنید تا قوام مناسب حفظ شود.
سبزی آشِ خردشده و شسته‌شده را اضافه کنید و بگذارید آرام بپزد تا کاملاً نرم و یکدست با آش شود. در این مرحله آش رنگ سبز تیره و عطر دلنشینی پیدا می‌کند. اگر از گوشت یا کوفتهریزه استفاده می‌کنید، حالا آن را اضافه کنید. هم‌زدن گاه‌به‌گاه از ته‌گرفتن آش جلوگیری می‌کند.
بگذارید آش با حرارت ملایم بجوشد تا بلغور کاملاً نرم و آش غلیظ شود. آش بلغور باید قوامی روان اما نسبتاً غلیظ داشته باشد. نمک و فلفل سیاه را در این مرحله اضافه کنید. فلفل سیاهِ تازه‌آسیاب، گرمای دلنشینی به آش می‌بخشد که عطر آن را کامل می‌کند.
در حالی که آش جا می‌افتد، داغ‌های آن را آماده کنید. پیاز را خلال کرده و در روغن سرخ کنید تا پیازداغ طلایی به‌دست آید. در ظرفی جدا، نعناع خشک را با کمی روغن و حرارت ملایم تفت دهید تا نعناع داغ آماده شود؛ مراقب باشید نعناع نسوزد چون تلخ می‌شود. این داغ‌ها، عطر و زیبایی آش را کامل می‌کنند.
آش جاافتاده را در ظرف بکشید و با پیازداغ و نعناع داغ روی آن تزیین کنید. می‌توانید کمی کشک یا ماست هم به آن اضافه کنید تا طعم ملس دلنشینی بگیرد. آش بلغور آماده است؛ آشی گرم، مقوی و خوش‌عطر که هر سفره‌ای را دل‌گرم می‌کند.
آش بلغور در مناطق مختلف ایران با تفاوت‌هایی پخته می‌شود:
اگر به آش‌های سنتی و مقوی ایرانی علاقه دارید، خواندن مقاله‌ی طرز تهیه آش کشک را هم پیشنهاد می‌کنیم که آشی غلیظ و معطر از همین خانواده است.
آش بلغور غذایی کامل و مغذی است:
این ترکیب، آش بلغور را به یک وعده‌ی کامل و سیرکننده بدل می‌کند که هم انرژی پایدار می‌دهد و هم مقوی است.
آش بلغور را می‌توانید تا ۳ روز در یخچال و در ظرف دربسته نگه دارید؛ طعم آن روز بعد حتی جاافتاده‌تر هم می‌شود. هنگام گرم‌کردن دوباره، کمی آب جوش اضافه کنید چون آش پس از ماندن غلیظ‌تر می‌شود و بلغور آب جذب می‌کند. داغ‌ها را بهتر است جداگانه نگه دارید و درست پیش از سرو اضافه کنید تا طراوتشان حفظ شود. این آش به‌خوبی فریز هم می‌شود؛ آن را در ظرف دربسته فریز کنید و هنگام مصرف با کمی آب گرم کنید. ادویه‌های خشک خود مانند زردچوبه، فلفل سیاه و نعناع خشک را در ظرف دربسته و دور از رطوبت نگه دارید.
آش بلغور را داغ و تازه، در کاسه‌ای سفالی و با تزیین سخاوتمندانه‌ی پیازداغ و نعناع داغ سرو کنید. کمی کشک یا ماست روی آش، طعم ملس دلنشینی به آن می‌بخشد. چند تکه نان سنگک یا بربری تازه در کنار آن، یک وعده‌ی کامل و سیرکننده می‌سازد. در سفره‌های زمستانی، این آش در کنار سبزی‌خوردن و ترشی بهترین حالت خود را دارد. اگر به آش‌های دیگر ایرانی علاقه دارید، طرز تهیه آش رشته را هم امتحان کنید. برای تهیه‌ی سبزی‌های خشک و ادویه‌ی این آش، مجموعه‌ی سبزیجات خشک چاشنو و دانه و تخم چاشنو انتخاب‌های مطمئنی هستند.
در طب سنتی ایران، آش بلغور را غذایی با طبع معتدل، مایل به گرمی می‌دانند؛ بلغور گندم گرم شمرده می‌شود. اگر با دوغ یا کشک سرو می‌کنید، نعناع خشک و دارچین تعادل را حفظ می‌کند.
هر دو آش بر پایه‌ی گندم هستند، اما در آش گندم از گندم پوست‌کنده‌ی کامل استفاده می‌شود که زمان پخت طولانی‌تری دارد، در حالی که بلغور گندمِ خردشده است و سریع‌تر می‌پزد و بافت دانه‌دار دلنشینی به آش می‌دهد.
بلغور و حبوبات آب زیادی جذب می‌کنند و آش پس از پخت و ماندن غلیظ‌تر می‌شود. راه‌حل، اضافه‌کردن آب جوش به‌مرور است تا قوام دلخواه حفظ شود.
بله. نسخه‌ی گیاهی آش بلغور با حبوبات و سبزی به‌تنهایی بسیار مقوی و خوش‌طعم است. حبوبات پروتئین کافی را تأمین می‌کنند و آش همچنان سیرکننده و مغذی خواهد بود.
راز عطر آش بلغور در داغ‌های آن و ادویه‌ی تازه است. استفاده از نعناع خشک معطر و زردچوبه‌ی باکیفیت چاشنو، عطر و طعم آش را چند برابر می‌کند و آن را به آشی اصیل بدل می‌سازد.
آش بلغور نماد اصالت، سادگی و طعم خاکی آشپزی سنتی ایران است. با انتخاب سبزی و ادویه‌ی تازه از مجموعه چاشنو، آشی غلیظ، معطر و مقوی خواهید پخت که حال هر سفره‌ای را گرم می‌کند.
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظرش را می‌نویسد.
همین حالا و بدون خروج از صفحه سفارش دهید
