ارسال رایگان برای سفارش‌های بالای ۱٫۵ میلیون تومان
آموزش کامل پد سیاو؛ نودل پهن سرخ‌شده با سس سویا، تخممرغ و سبزیجات. راز عطر دودی ووک، انتخاب نودل درست و ادویه تازه در دستور پخت گام‌به‌گام.
هرچه برای «پد سیاو» لازم دارید، با یک ضربه در سبد. تیک هرکدام را که نمیخواهید بردارید.
پد سیاو یکی از محبوب‌ترین غذاهای خیابانی تایلند است؛ نودل پهن و لطیفی که در ووکِ داغ با سس سویای شیرین-شور، تخممرغ و سبزیجات سبز سرخ می‌شود و عطری دودی و اشتهاآور می‌گیرد. این غذا نمونه‌ی کاملی از فلسفه‌ی آشپزی تایلندی است: ساده در مواد، اما پیچیده در تکنیک. راز یک پد سی‌اوِ بی‌نقص در حرارت بالای ووک و تعادل دقیق طعم‌هاست؛ جایی که ادویه‌ی تازه نقش مهمی در عمق طعم ایفا می‌کند.
در این راهنمای جامع، یاد می‌گیرید چطور این نودلِ معطر را در خانه و تنها در چند دقیقه آماده کنید. برخلاف ظاهر ساده‌اش، پد سیاو چند راز کلیدی دارد که تفاوت میان یک نودلِ خیس و بی‌روح با یک پد سی‌اوِ دودی و رستورانی را رقم می‌زنند. با رعایت همین نکات و استفاده از مواد باکیفیت، می‌توانید عطر خیابان‌های بانکوک را به آشپزخانه‌ی خود بیاورید.
پد سیاو که نامش در زبان تایلندی به معنای «سرخ‌شده با سس سویا» است، ریشه در آشپزی چینی-تایلندی دارد. مهاجران چینی این سبک سرخ‌کردن نودل با سس سویا را به تایلند آوردند و با مواد و ذائقه‌ی محلی درآمیخت تا غذایی کاملاً تایلندی شکل بگیرد. امروز پد سیاو در هر گوشه‌ی خیابان‌های تایلند، روی ووک‌های داغ و در میان شعله‌های آتش پخته می‌شود. برای آشنایی بیشتر با آشپزی این کشور می‌توانید به مدخل آشپزی تایلند در ویکی‌پدیا سری بزنید.
آنچه پد سیاو را از دیگر نودل‌های تایلندی مانند پد تای متمایز می‌کند، نبود طعم ترشِ تمبرهندی و حضور پررنگ سس سویا و عطر دودیِ ووک است. این غذا کمتر تند و بیشتر متعادل است و همین آن را به انتخابی محبوب برای همه‌ی سلیقه‌ها تبدیل کرده است.
طعم اولیه و عمق این غذا با سیر شروع می‌شود. استفاده از پودر سیرِ تازه و خوش‌عطر، پایه‌ای معطر برای سرخ‌کردن می‌سازد که در حرارت بالای ووک شکوفا می‌شود. پیشنهاد می‌کنیم از پودر سیر مرغوب چاشنو استفاده کنید.
برای آن گرمای ملایم و دلنشینِ پایانی، فلفل سیاهِ تازه‌آسیاب جایگزین ندارد. پودر فلفل سیاهِ معطر، لایه‌ای از عطر گرم به نودل می‌دهد که آن را کامل می‌کند.
اگر از نودل خشک استفاده می‌کنید، آن را طبق دستور بسته خیس کنید تا نرم اما هنوز کمی سفت باشد؛ نباید بیش از حد بپزد. سس‌ها (سویای تیره، سویای روشن، سس صدف و شکر) را در کاسه‌ای با هم ترکیب کنید تا یک سس یکدست داشته باشید. آماده‌بودن همه‌چیز پیش از روشن‌کردن حرارت، در این غذای سریع حیاتی است.
ووک یا تابه‌ی بزرگ را روی بالاترین حرارت داغ کنید تا کاملاً دود کند. حرارت بالا، راز عطر دودیِ معروف پد سیاو (که تایلندی‌ها آن را «وُک هِی» می‌نامند) است. کمی روغن بریزید و بگذارید کاملاً داغ شود.
پودر سیر را در روغن داغ بریزید و بلافاصله گوشت یا مرغ نواری را اضافه کنید. با حرارت بالا تفت دهید تا گوشت رنگ بگیرد و عطر سیر آزاد شود. این کار باید سریع انجام شود تا سیر نسوزد و تلخ نشود.
گوشت را به کناری از ووک هل دهید، تخم‌مرغ‌ها را در فضای خالی بشکنید و کمی هم بزنید تا نیمه‌پخته شوند. سپس ساقه‌های گایلان را اضافه کنید و کوتاه تفت دهید تا سبز و ترد بمانند. سبزی نباید له شود؛ تردیِ آن بخشی از جذابیت بافتیِ غذاست.
نودل‌ها را به ووک اضافه کنید و سس آماده‌شده را روی آن بریزید. با حرکات سریع و ملایم، نودل را با سس مخلوط کنید تا یکنواخت رنگ بگیرد. از هم‌زدن بیش از حد بپرهیزید تا نودل‌های لطیف نشکنند. بگذارید نودل چند ثانیه با ته ووک تماس داشته باشد تا کمی برشته و دودی شود.
در پایان، پودر فلفل سیاه را بپاشید و یک بار دیگر تفت کوتاهی بدهید. طعم را بچشید و در صورت نیاز کمی سس یا شکر اضافه کنید تا تعادل شور و شیرین برقرار شود. پد سیاو را بلافاصله و داغ سرو کنید؛ این غذا منتظر کسی نمی‌ماند و در لحظه‌ی تازگی، بهترین طعم را دارد.
پد سیاو انعطاف‌پذیر است و با مواد مختلف سازگار می‌شود:
اگر عاشق نودل‌های تایلندی هستید، خواندن مقاله‌ی طرز تهیه درانکن نودل را هم از دست ندهید که نسخه‌ای تندتر و معطرتر از نودل سرخ‌شده است.
اجزای پد سیاو علاوه بر طعم، ارزش غذایی خوبی دارند:
این ترکیب، پد سیاو را به وعده‌ای متعادل و سیرکننده تبدیل می‌کند.
پد سیاو در حالت تازه بهترین طعم را دارد، اما اگر باقی ماند، آن را در ظرف دربسته تا یک روز در یخچال نگه دارید. هنگام گرم‌کردن دوباره، از تابه‌ی داغ و کمی روغن استفاده کنید تا نودل دوباره عطر بگیرد؛ مایکروویو نودل را خمیری می‌کند. توصیه نمی‌شود این غذا را فریز کنید، چون بافت لطیف نودل برنجی پس از یخ‌زدایی از بین می‌رود. بهترین کار، پختن به‌اندازه‌ی مصرف است.
پد سیاو معمولاً با چاشنی کناری به نام «پریک نام سُم» (فلفل خردشده در سرکه) سرو می‌شود تا هرکس به دلخواه گرما و ترشی غذا را تنظیم کند. چند برش لیموترش تازه در کنار بشقاب، طراوتی دلپذیر اضافه می‌کند. این نودل را می‌توانید به‌عنوان یک وعده‌ی کامل یا در کنار یک سوپ سبک تایلندی سرو کنید. اگر به دیگر غذاهای معروف تایلند علاقه دارید، مقاله‌ی طرز تهیه پد تای را هم از دست ندهید. برای کامل‌کردن سفره‌ای با تم آسیای جنوب شرقی، از دسته‌ی ادویه‌های تند و چاشنی‌ها چاشنو برای ساختن چاشنی‌های کناری الهام بگیرید.
پد تای طعمی ترش و شیرین از تمبرهندی دارد و معمولاً با بادام‌زمینی سرو می‌شود، اما پد سیاو بر پایه‌ی سس سویاست، طعمی متعادل‌تر و دودی‌تر دارد و از نودل پهن استفاده می‌کند.
دلیل اصلی، پختن بیش از حد نودل یا پایین بودن حرارت ووک است. نودل را کمی سفت نگه دارید و حتماً روی بالاترین حرارت کار کنید.
نودل برنجیِ پهن (مشابه نودل‌های ساو فان) بهترین انتخاب است. اگر تازه پیدا کردید عالی است؛ در غیر این صورت نوع خشک را طبق دستور بسته خیس کنید.
بله، اما از بزرگ‌ترین تابه‌ای که دارید روی بالاترین حرارت استفاده کنید. هدف، رساندن بیشترین حرارت ممکن به مواد است تا عطر دودی شکل بگیرد.
پد سیاو ثابت می‌کند که گاهی ساده‌ترین مواد، با تکنیک درست و ادویه‌ی تازه، خوشمزه‌ترین غذاها را می‌سازند. با ادویه‌های باکیفیت چاشنو، می‌توانید این نودل دودی و دلنشین را در خانه تجربه کنید.
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظرش را مینویسد.
