ارسال رایگان برای سفارش‌های بالای ۱٫۵ میلیون تومان
آموزش کامل طرز تهیه آش سبزی شیرازی خوشعطر با سبزی تازه، حبوبات و نعناع داغ. دستور پخت گام‌به‌گام این آش سنتی فارس همراه نکات سرآشپز.
هرچه برای «آش سبزی شیرازی» لازم دارید، با یک ضربه در سبد. تیک هرکدام را که نمی‌خواهید بردارید.
آش سبزی شیرازی یکی از خوش‌عطرترین و در عین حال سبک‌ترین آش‌های ایرانی است که از قلب آشپزی پرافتخار فارس برخاسته است. برخلاف بسیاری از آش‌های سنگین و پرمایه، این آش با تکیه بر سبزی فراوان و تازه، حبوبات سبک و عطر بی‌نظیر نعناع داغ، طعمی طراوت‌بخش و دل‌نشین دارد که آن را به انتخابی محبوب برای فصل‌های مختلف سال تبدیل کرده است. آنچه این آش را از یک آش معمولی متمایز می‌کند، تازگی سبزی و کیفیت ادویه‌ها، به‌ویژه نعناع خشکِ خوشعطر است که در نعناع داغ پایانی به اوج می‌رسد.
در این راهنمای جامع، گام‌به‌گام یاد می‌گیرید چطور یک آش سبزی شیرازیِ خوش‌قوام، خوش‌رنگ و معطر بپزید؛ آشی که هم در سفره‌های شیرازی جایگاهی ویژه دارد و هم می‌تواند ستاره‌ی سفره‌ی شما باشد. هر مرحله را با حوصله توضیح می‌دهیم تا نتیجه‌ای حرفه‌ای بگیرید.
آش در فرهنگ غذایی ایران جایگاهی چنان مهم دارد که واژه‌ی «آشپز» و «آشپزخانه» از همین کلمه گرفته شده‌اند. آشپزی در ایران قدمتی هزاران‌ساله دارد و هر منطقه آش مخصوص خود را با مواد بومی‌اش پدید آورده است. شیراز، شهر گل و بلبل و آشپزی ظریف، آش سبزی خاص خود را دارد که با تأکید بر سبزی معطر تازه و سبکی طعم، از آش‌های سنگین‌تر مناطق دیگر متمایز می‌شود. این آش به‌خصوص در مراسم سنتی، نذری‌ها و سفره‌های خانوادگی فارس جایگاهی ویژه داشته و دارد. برای آشنایی بیشتر با جایگاه آش در فرهنگ ایرانی می‌توانید به مدخل آش در ویکی‌پدیا مراجعه کنید.
آنچه آش سبزی شیرازی را خاص می‌کند، تعادل میان سبزیجات معطر، ملایمت حبوبات و ضربه‌ی نهایی نعناع داغ و پیازداغ است. این ترکیب، آشی می‌سازد که هم سیرکننده و هم سبک است؛ و راز این تعادل، بیش از هر چیز به کیفیت سبزی و ادویه وابسته است.
برای تهیه‌ی آش سبزی شیرازی برای ۵ تا ۶ نفر به مواد زیر نیاز دارید:
راز عطر آش سبزی شیرازی در نعناع داغ است. نعناع خشکِ خوشعطر که در روغن داغ تفت داده شود، رایحه‌ای بی‌نظیر و طعمی عمیق به آش می‌دهد که قلب این آش به‌شمار می‌رود. نعناع کهنه که عطرش پریده باشد، آش را بی‌روح می‌کند؛ پس حتماً از نعناع خشک مرغوب استفاده کنید.
زردچوبه نیز رنگ و گرمای دلنشینی به آش می‌بخشد. زردچوبه‌ی باکیفیت پایه‌ی طعم بسیاری از آش‌ها و خورش‌های ایرانی است.
نخود و لوبیای خیس‌خورده را در قابلمه‌ای با آب فراوان بریزید و بگذارید با حرارت متوسط بپزند تا نرم شوند. حبوبات معمولاً دیرپزتر از بقیه‌ی مواد هستند، پس بهتر است آن‌ها را زودتر بپزید. اگر عجله دارید، می‌توانید از زودپز استفاده کنید. عدس را که زودتر می‌پزد، در مراحل بعدی اضافه کنید تا له نشود.
سبزی آش را پاک کنید، بشویید و ریز خرد کنید. هرچه سبزی تازه‌تر و معطرتر باشد، آش خوش‌عطرتر می‌شود. سبزی خردشده را به قابلمه‌ی حبوبات اضافه کنید و کمی آب جوش بریزید تا همه‌چیز زیر آب برود. زردچوبه را در این مرحله اضافه کنید. بگذارید آش با حرارت ملایم بجوشد تا سبزی کاملاً نرم شود و عطرش در آش بنشیند.
برنج یا گندم پوستکنده را که از قبل کمی خیس کرده‌اید، به آش اضافه کنید. این جزء، قوام و غلظت مطبوع آش را می‌سازد. مرتب هم بزنید تا برنج به ته قابلمه نچسبد. آش باید آرام‌آرام به غلظت دلخواه برسد؛ نه آبکی و نه بیش‌ازحد سفت.
در همین حال، پیاز را نگینی خرد کنید و در روغن سرخ کنید تا طلایی و کمی برشته شود؛ بخشی را برای تزئین کنار بگذارید. برای نعناع داغ، حرارت را کم کنید و نعناع خشک را در روغنِ نه‌چندان داغ تفت دهید تا عطرش بلند شود؛ مراقب باشید نعناع نسوزد چون تلخ و سیاه می‌شود. نعناع داغ، امضای طعمیِ این آش است.
بخشی از نعناع داغ و پیازداغ را به آش اضافه کنید و خوب هم بزنید. بگذارید آش با حرارت بسیار ملایم چند دقیقه‌ی دیگر بجوشد تا طعم‌ها کاملاً در هم بنشینند و آش جا بیفتد. در این مرحله، عطر نعناع و پیازداغ در تمام آش پخش می‌شود و آش رنگ و بویی اشتهاآور می‌گیرد.
نمک، فلفل سیاه و در صورت تمایل کمی آب غوره یا آب لیموترش را اضافه کنید تا تعادل ترشی برقرار شود. آش سبزی شیرازی معمولاً ترشیِ ملایمی دارد که طراوتش را کامل می‌کند. طعم را بچشید و اگر لازم بود ادویه را تنظیم کنید. یک‌بار دیگر کمی فلفل سیاهِ تازه‌آسیاب بپاشید تا گرمای دلنشینی به آش ببخشد.
آش‌های سبزیجاتی در ایران تنوع فراوانی دارند:
اگر به آش‌های سنتی ایرانی علاقه دارید، طعم متفاوت آش رشته را هم تجربه کنید که با کشک و رشته نگاهی دیگر به دنیای آش‌ها دارد. آش ترش‌مزه‌ی شولی یزدی نیز برای دوستداران آش‌های منطقه‌ای انتخابی خواندنی است.
آش سبزی شیرازی نه‌تنها خوش‌طعم، بلکه سرشار از ارزش غذایی است:
آش سبزی شیرازی به‌خوبی در یخچال نگهداری می‌شود و طعمش روز بعد حتی بهتر هم می‌شود، چون مواد فرصت می‌یابند کاملاً جا بیفتند. آن را در ظرف دربسته تا ۳ روز در یخچال نگه دارید. چون آش با ماندن غلیظ‌تر می‌شود، هنگام گرم‌کردن کمی آب جوش اضافه کنید و خوب هم بزنید. این آش برای فریزکردن نیز مناسب است؛ تا دو ماه در فریزر کیفیتش را حفظ می‌کند. توصیه می‌شود نعناع داغ تازه را هنگام سرو دوباره روی آش بریزید تا عطرش زنده شود.
آش سبزی شیرازی را داغ و در کاسه‌های عمیق سرو کنید. روی هر کاسه نعناع داغ، پیازداغ و کمی روغن معطر بریزید تا هم چشم و هم اشتها را تحریک کند. این آش با نان سنگک تازه، سبزی‌خوردن و کمی پیاز خام به‌خوبی همراه می‌شود. در سفره‌های شیرازی، آش را گاهی با کمی کشک یا ماست هم سرو می‌کنند، هرچند نسخه‌ی اصیل بدون کشک نیز بسیار خوشمزه است. برای تکمیل سفره می‌توانید از دسته‌ی سبزیجات خشک چاشنو برای ساختن مخلوط سبزی معطر استفاده کنید.
در طب سنتی ایران، آش سبزی شیرازی را غذایی با طبع معتدل می‌دانند؛ سبزیِ معطرِ گرم با حبوباتِ سرد در آن جمع شده‌اند. کمی نعناع خشک و زیره سبز تعادلش را کامل می‌کند.
شایع‌ترین دلیل، داغ‌بودن بیش از حد روغن است. نعناع خشک بسیار سریع می‌سوزد؛ پس روغن را فقط گرم کنید (نه داغ)، نعناع را اضافه کنید و به‌محض بلندشدن عطر، بلافاصله از روی حرارت بردارید.
افزودن برنج یا گندم پوستکنده، قوام طبیعی به آش می‌دهد. همچنین می‌توانید بخشی از حبوبات را له کنید. اگر آش هنوز آبکی است، با حرارت ملایم بیشتر بجوشانید تا آب آن کم شود.
بله، آش سبزی شیرازی به‌طور طبیعی کاملاً گیاهی است و هیچ گوشتی ندارد. این ویژگی آن را به انتخابی عالی برای گیاه‌خواران و روزهای روزه‌داری تبدیل می‌کند.
ترکیب تره، جعفری، گشنیز، اسفناج و شوید، عطر و طعم اصیل آش سبزی شیرازی را می‌سازد. هرچه سبزی تازه‌تر باشد، آش خوش‌عطرتر می‌شود؛ پس از سبزی پلاسیده استفاده نکنید.
آش سبزی شیرازی نمونه‌ای درخشان از ظرافت آشپزی فارس است؛ آشی که سادگی و طراوت را در کنار هم می‌نشاند و با ادویه‌ی تازه به اوج می‌رسد. با انتخاب نعناع خشک، زردچوبه و فلفل سیاهِ اعلا از مجموعه‌ی چاشنو، آشی خواهید پخت که عطر نعناع داغش پیش از طعمش دل مهمان را می‌برد.
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظرش را می‌نویسد.
