ارسال رایگان برای سفارش‌های بالای ۱٫۵ میلیون تومان
آموزش کامل ثرید؛ خورش گوشت و سبزیجات معطر روی نان نازک، با لیمو عمانی، دارچین و زیره. دستور گام‌به‌گام یک غذای اصیل و دلگرمکنندهی عربی.
هرچه برای «ثرید» لازم دارید، با یک ضربه در سبد. تیک هرکدام را که نمیخواهید بردارید.
ثرید (Thareed) یکی از کهنترین و دلگرمکنندهترین غذاهای منطقهی خلیج فارس و شبهجزیرهی عربستان است؛ خورشی غلیظ از گوشت و سبزیجاتِ معطر که روی تکههای نانِ نازکِ خشکشده ریخته میشود تا نان طعم و آب خورش را به خود بکشد. این غذا ترکیبی بینظیر از بافتهاست: نانِ نرمِ آغشته به خورش، گوشتِ لطیف و سبزیجاتِ جاافتاده، همه در سسی معطر با عطر لیمو عمانی، دارچین و زیره.
ثرید نهتنها یک غذا، که بخشی از هویت فرهنگی و آیینیِ مردم منطقه است و بهویژه در ماه رمضان و مناسبتها جایگاهی ویژه دارد. راز یک ثریدِ بهیادماندنی در خورشِ خوشجاافتاده و ادویهی تازه است؛ بهویژه لیمو عمانی که عطر و ترشیِ امضای این غذا را میسازد. در این راهنمای کامل، قدم‌به‌قدم یاد میگیرید چطور این غذای اصیل را در خانه بپزید.
ثرید قدمتی بسیار کهن دارد و ریشهاش به شبهجزیرهی عربستان پیش از اسلام بازمیگردد. این غذا در فرهنگ عرب چنان ارجمند بوده که در منابع تاریخی و روایات کهن از آن به نیکی یاد شده است. شیوهی سادهی آن — ریختن خورش روی نانِ خشک — راهی هوشمندانه برای سیرکردن جمعِ بزرگ و بهرهگیری از نانِ مانده بود.
با گذر زمان، ثرید در سراسر کشورهای حاشیهی خلیج فارس، از عراق و کویت تا امارات و عمان، با تفاوتهایی پخته شد و هر منطقه ادویه و سبزیجات بومیِ خود را به آن افزود. این غذا با خویشاوندان منطقهایاش مانند جریش خانوادهای از خوراکهای اصیل و دلگرمکنندهی خلیج فارس را میسازد. برای آشنایی بیشتر با این غذای کهن میتوانید مدخل ثرید در ویکیپدیا را ببینید.
برای تهیهی ثرید برای ۴ نفر به این مواد نیاز دارید:
روح طعم ثرید در لیمو عمانی نهفته است؛ عطر و ترشیِ مطبوع آن، خورش را از حالت معمولی خارج کرده و هویتی اصیل و خلیجفارسی به آن میبخشد. توصیه میکنیم از لیمو عمانیِ مرغوب و پرعطر، از مجموعهی ادویههای پایهی چاشنو، استفاده کنید تا خورش بدبو یا بیشازحد تلخ نشود.
دارچین نیز با عطر گرم و شیرینش، عمق و گرمای دلنشینی به خورش میدهد که امضای آشپزیِ عربیِ خلیج است.
روغن را در قابلمه گرم کنید و پیاز خلالی را تا طلاییشدن تفت دهید. سپس سیر را اضافه کنید و کمی تفت دهید. حالا گوشت را بیفزایید و آنقدر تفت دهید تا رنگش تغییر کند و آبش کشیده شود؛ این مرحله عطر گوشت را قفل میکند.
زردچوبه و زیرهی سبز را اضافه کنید و کمی تفت دهید تا خامیِ زردچوبه گرفته شود و عطر زیره بلند شود. زیرهی تازه با رایحهی گرم و خاکیاش پایهی عطر خورش را میسازد و آن را عمق میبخشد.
رب گوجه را اضافه کنید و کمی تفت دهید تا رنگش باز شود و خامیاش گرفته شود، سپس گوجهی خردشده را بیفزایید. این پایهی سسِ سرخ و معطر ثرید است که به آن رنگ و طعمی غنی میدهد.
آب جوش به قابلمه اضافه کنید تا روی مواد را بپوشاند. لیمو عمانیها را که سوراخ کردهاید بیندازید و پودر دارچین را اضافه کنید. در قابلمه را بگذارید و با حرارت ملایم بگذارید حدود یک ساعت بپزد تا گوشت نرم شود. عطر دارچین و لیمو عمانی در این مرحله کمکم در خورش مینشیند.
هویج، سیبزمینی و کدوسبز را اضافه کنید و بگذارید خورش نیمساعت دیگر بپزد تا سبزیجات نرم و سس غلیظ شود. نمک و فلفل را در این مرحله اضافه و طعم را تنظیم کنید. خورش آماده باید غلیظ، معطر و خوشرنگ باشد.
نان نازک را به تکههای درشت بشکنید و کف یک ظرفِ پهن بچینید (نانِ کمی خشک، آب خورش را بهتر به خود میکشد). سپس خورشِ داغ را همراه با گوشت و سبزیجات روی نان بریزید تا نان کاملاً آغشته شود. چند دقیقه صبر کنید تا نان طعم خورش را بگیرد، سپس سرو کنید. زردچوبهی خوشرنگ در این غذا هم رنگ و هم عطر پایه را تأمین میکند.
ثرید در مناطق مختلف خلیج فارس نسخههای گوناگونی دارد:
میتوانید نوع نان را نیز تغییر دهید؛ نان رقاقِ نازکِ اماراتی سنتیترین انتخاب است، اما نان لواشِ خشکشده هم نتیجهی خوبی میدهد.
ثرید یک وعدهی کامل و مغذی است:
ترکیب نان، گوشت و سبزیجات، ثرید را به وعدهای سیرکننده و متعادل بدل میکند.
خورشِ ثرید را میتوانید جداگانه از نان تهیه و در ظرف دربسته در یخچال تا ۳ روز نگه دارید؛ طعم آن روز بعد حتی جاافتادهتر میشود. نکتهی مهم این است که نان را همیشه جداگانه نگه دارید و تنها هنگام سرو با خورش ترکیب کنید، وگرنه نان وا میرود و بافت غذا خراب میشود.
خورش بهخوبی فریز میشود؛ آن را بدون نان در ظرف مناسب فریزر بریزید و تا یک ماه نگه دارید. پیش از سرو، شب قبل در یخچال یخزدایی کنید، روی حرارت ملایم گرم نمایید و سپس روی نان تازه بریزید. لیمو عمانیِ خشک نیز ماهها در جای خشک و خنک قابل نگهداری است.
ثرید را داغ و تازه، بلافاصله پس از آغشتهشدن نان، سرو کنید تا نان نرم و خورش گرم باشد. این غذا بهطور سنتی در ظرفی بزرگ و مشترک سرو میشود و جمعی خورده میشود؛ بخشی از زیبایی آن همین سفرهی دورهمی است.
در کنار ثرید معمولاً سالادِ تازهی عربی (با خیار، گوجه و نعناع)، ماست یا دوغ سرو میشود تا گرمای ادویه را متعادل کند. کمی لیمو تازه و پیازِ خام نیز در کنار بشقاب، طراوت لازم را اضافه میکند. این غذا بهتنهایی یک وعدهی کامل و دلگرمکننده است. اگر به خورشهای معطر با لیمو عمانی علاقه دارید، طرز تهیه قورمه سبزی نیز انتخاب دلنشین دیگری برای سفرهی شماست.
ثرید خورشی غلیظ از گوشت و سبزیجاتِ معطر است که روی تکههای نانِ نازکِ خشک ریخته میشود تا نان آب و طعم خورش را به خود بکشد. این غذا ترکیبی دلنشین از بافت نرم نان و خورش جاافتاده است.
سنتیترین انتخاب، نان رقاقِ نازکِ اماراتی است، اما نان لواشِ خشکشده هم نتیجهی بسیار خوبی میدهد. نان باید کمی خشک باشد تا آب خورش را بهتر جذب کند.
لیمو عمانی عطر و ترشیِ مطبوعِ امضای آشپزیِ خلیج فارس را به خورش میدهد و چربیِ گوشت را متعادل میکند. استفاده از نوع مرغوب آن برای جلوگیری از تلخی و بدبویی ضروری است.
بله، ثرید دجاج (با مرغ) نسخهای محبوب، سبکتر و سریعتر است. تنها زمان پخت کوتاهتر میشود چون مرغ زودتر از گوشت قرمز نرم میشود.
درست پیش از سرو. نان را کف ظرف بچینید و خورشِ داغ را رویش بریزید، چند دقیقه صبر کنید تا طعم بگیرد و فوراً سرو کنید؛ اگر زود اضافه کنید نان کاملاً وا میرود.
ثرید نمونهای درخشان از آشپزیِ اصیل و دلگرمکنندهی خلیج فارس است؛ غذایی که با صبر و ادویهی درست به اوج میرسد. با انتخاب لیمو عمانی، دارچین و زیرهی تازه و اصیل چاشنو، ثریدی معطر و بهیادماندنی بپزید که هر سفرهای را گرم و پربرکت میکند.
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظرش را مینویسد.
همین حالا و بدون خروج از صفحه سفارش دهید
