ارسال رایگان برای سفارش‌های بالای ۱٫۵ میلیون تومان
آموزش کامل ساته مرغ؛ سیخهای مرغ مزهدار و گریل‌شده با سس بادامزمینی خامه‌ای. راز عطر زردچوبه، تخم گشنیز و زیره در دستور پخت گام‌به‌گام.
هرچه برای «ساته مرغ» لازم دارید، با یک ضربه در سبد. تیک هرکدام را که نمیخواهید بردارید.
ساته مرغ یکی از محبوب‌ترین و خوش‌عطرترین غذاهای خیابانی آسیای جنوب شرقی است؛ سیخهای کوچک مرغ که در ترکیبی از ادویه‌های گرم و معطر خوابانده می‌شوند، روی زغال گریل می‌گردند و با سسی خامه‌ای و دلنشین از بادامزمینی سرو می‌شوند. این غذا که در اندونزی، مالزی و تایلند طرفداران فراوانی دارد، تجربه‌ای کامل از تعادل میان مرغِ معطر و سس غنی است. راز یک ساته‌ی اصیل، خواباندن درست مرغ و عطر ادویه‌های تازه‌ای است که آن را زنده می‌کنند.
در این راهنمای جامع، قدم‌به‌قدم یاد می‌گیرید چطور این سیخهای معطر را در خانه آماده کنید؛ از ساختن مایهی مزهدار با زردچوبه و ادویه‌های گرم گرفته تا تهیه‌ی سس بادام‌زمینیِ خامه‌ای که امضای این غذاست. ساته مرغ هم به‌عنوان پیش‌غذا و هم به‌عنوان وعده‌ای کامل درخشان است و با عطر دودیِ گریل و سس دلنشینش، هر مهمانی را به جشن تبدیل می‌کند.
ساته (یا ساتای) ریشه در آشپزی جاوه‌ی اندونزی دارد و گفته می‌شود تحت تأثیر کباب‌های خاورمیانه‌ای و هندی شکل گرفته است. این غذا به‌سرعت در سراسر آسیای جنوب شرقی گسترش یافت و در هر کشور، نسخه‌ی محلی خود را پیدا کرد؛ از ساته اندونزیایی با سس بادام‌زمینیِ غلیظ گرفته تا نسخه‌ی تایلندی که با شیر نارگیل معطر می‌شود. برای آشنایی بیشتر با این غذا و خاستگاه آن می‌توانید به مدخل ساته در ویکی‌پدیا مراجعه کنید.
آنچه ساته را خاص می‌کند، ترکیب عطر دودیِ گریل با سس خامه‌ای و کمی شیرینِ بادامزمینی است. این تضاد، طعمی متعادل و اعتیادآور می‌سازد. ساته معمولاً به‌صورت خیابانی و روی منقل‌های کوچک زغالی پخته می‌شود و عطر آن، خیابان‌های آسیای جنوب شرقی را پر می‌کند.
ساته فراتر از یک غذا، بخشی از فرهنگ خیابانی و اجتماعیِ این منطقه است؛ دستفروشانی که با منقل‌های کوچک خود در گوشه‌وکنار شهرها بساط می‌کنند و سیخهای معطر را در برابر چشم مشتری گریل می‌کنند، صحنه‌ای آشنا در اندونزی و مالزی هستند. صدای جلزوولزِ مرغ روی زغال و دودِ معطری که بلند می‌شود، خود بخشی از جذابیت این غذاست. تنوع ساته نیز چشمگیر است؛ از ساته با گوشت بز و گاو گرفته تا نسخه‌های دریایی و حتی گیاهی، هر منطقه دستور و سسِ مخصوص خود را دارد. اما آنچه همه‌ی این نسخه‌ها را به هم پیوند می‌دهد، اهمیت مایهی مزه‌دارِ معطر و سسِ بادام‌زمینیِ خوش‌طعم است؛ دو رکنی که کیفیت ادویه در آن‌ها حرف اول را می‌زند.
برای مرغ و مایهی مزهدار:
برای سس بادامزمینی:
عطر و رنگ گرمِ مرغ ساته از زردچوبه می‌آید؛ این ادویه‌ی طلایی، هم رنگی اشتهاآور و هم عطری دلنشین به مرغ می‌بخشد. پیشنهاد می‌کنیم از زردچوبه‌ی مرغوب چاشنو استفاده کنید تا مرغ‌تان خوش‌رنگ و معطر شود.
تخم گشنیز نیز رایحه‌ای مرکباتی و گرم به مایهی مزهدار می‌دهد که با زیره هماهنگ می‌شود و عطر اصیل ساته را می‌سازد. کمی تخم گشنیزِ تازه‌آسیاب، کاراکتر این غذا را کامل می‌کند.
مرغ را به مکعب‌های یک‌اندازه یا نوارهای نازک برش بزنید. یک‌اندازه‌بودن تکه‌ها باعث می‌شود همگی یکنواخت بپزند. اگر از سیخ چوبی استفاده می‌کنید، آن‌ها را از قبل در آب خیس کنید تا هنگام گریل نسوزند.
زردچوبه، تخم گشنیز، زیره، سیر و زنجبیل رندهشده، شیر نارگیل، سس سویا، شکر قهوهای و نمک را با هم ترکیب کنید تا مایه‌ای یکدست و معطر به‌دست آید. این مایه باید عطری گرم و کمی شیرین داشته باشد.
تکه‌های مرغ را در مایهی مزهدار خوب آغشته کنید و حداقل یک ساعت (ترجیحاً چند ساعت یا یک شب) در یخچال بخوابانید. این مرحله عطر ادویه را به عمق مرغ می‌رساند و آن را لطیف می‌کند. هرچه بیشتر بخوابد، طعم عمیق‌تر می‌شود.
تکه‌های مرغِ مزه‌دارشده را به سیخ بکشید؛ تکه‌ها را کمی فشرده کنار هم قرار دهید اما نه آن‌قدر که هوا میان‌شان نباشد. سیخ‌کردن یکنواخت، به پخت یکدست کمک می‌کند.
سیخ‌ها را روی گریل داغ یا منقل زغالی بگذارید و هر طرف را چند دقیقه گریل کنید تا مرغ بپزد و لایه‌ای خوش‌رنگ و کمی برشته بگیرد. در حین گریل، می‌توانید کمی از مایهی باقی‌مانده یا روغن روی مرغ بمالید تا آبدار بماند. عطر دودیِ گریل، امضای ساته است.
کرهی بادامزمینی را با شیر نارگیل، سس سویا، آبلیمو، کمی شکر و فلفل روی حرارت ملایم بپزید تا سسی غلیظ و خامه‌ای به‌دست آید. سس باید روان اما غلیظ باشد. سیخهای ساته را داغ، در کنار این سس و کمی برنج یا سالاد سرو کنید. غوطه‌ور کردن مرغ در سس بادامزمینی، لذت اصلی این غذاست.
ساته در کشورهای مختلف نسخه‌های گوناگونی دارد:
اگر به غذاهای کبابی و سیخی علاقه دارید، خواندن مقاله‌ی طرز تهیه جوجه کباب و طرز تهیه کباب کوبیده را هم پیشنهاد می‌کنیم.
اجزای ساته علاوه بر طعم، خواصی ارزشمند دارند:
این ترکیب، ساته را به غذایی خوش‌طعم و در عین حال مغذی و متعادل تبدیل می‌کند.
مرغِ مزه‌دارِ نپخته را می‌توانید یک شب در یخچال یا تا یک ماه در فریزر نگه دارید و هنگام نیاز گریل کنید؛ این روش حتی طعم را عمیق‌تر می‌کند. مرغ گریل‌شده را پس از سرد شدن تا دو روز در یخچال نگه دارید و هنگام مصرف، با کمی روغن در تابه یا فر گرم کنید تا خشک نشود. سس بادامزمینی را نیز می‌توان جداگانه تا چند روز در یخچال نگه داشت؛ هنگام استفاده، با کمی شیر نارگیل یا آب رقیق کنید تا به غلظت دلخواه برسد.
ساته مرغ به‌طور سنتی با سس بادامزمینی، برنج فشرده (به نام «کتوپات» در اندونزی) و سالادی از خیار و پیاز سرخ‌شده سرو می‌شود. خنکیِ سالاد و طراوت خیار، گرمای ادویه و چربی سس را متعادل می‌کنند. این غذا به‌عنوان پیش‌غذای مهمانی نیز عالی است؛ سیخهای کوچک را در سینی بچینید و سس را در کاسه‌ای کنار آن بگذارید. برای ساختن مایه‌های مزهدار و مخلوط‌های ادویه، از دسته‌ی ادویه‌های پایه و ادویه‌های ترکیبی چاشنو الهام بگیرید.
ران مرغِ بدون استخوان به دلیل بافت لطیف و آبدارتر، بهترین انتخاب است و کمتر خشک می‌شود. سینه‌ی مرغ هم خوب است، اما باید مراقب بود بیش از حد گریل نشود تا خشک نشود.
خیر، می‌توانید از گریل تابه‌ای، فر با حالت گریل یا حتی تابه‌ی معمولی استفاده کنید. اما گریل زغالی عطر دودیِ خاصی به ساته می‌دهد که بخشی از جذابیت آن است.
سس را با حرارت ملایم بپزید تا غلیظ شود و از کرهی بادام‌زمینیِ کافی استفاده کنید. اگر بیش از حد غلیظ شد، با کمی شیر نارگیل یا آب رقیق کنید تا به غلظت دلخواه برسد.
حداقل یک ساعت، اما برای بهترین نتیجه، مرغ را چند ساعت یا یک شب در مایهی مزهدار بخوابانید تا عطر ادویه‌ها به عمق آن نفوذ کند.
ساته مرغ غذایی است که عطر، شور و سادگیِ آشپزی خیابانی آسیای جنوب شرقی را در چند سیخ کوچک گرد می‌آورد. با ادویه‌های تازه و باکیفیت چاشنو، می‌توانید این سیخهای معطر و سس دلنشینش را در خانه بسازید و سفره‌ای به‌یادماندنی بچینید.
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظرش را مینویسد.
